Westkust Australië

Darwin

Na slechts een korte vlucht van iets meer dan 4 uur vanaf Singapore zijn we aangekomen in Australië. Darwin is de plaats vanaf waar het avontuur gaat beginnen. Binnen 26 dagen willen we bijna 6000 kilometer afleggen langs de West kust van Australië om te eindigen in Perth. Onderweg zullen we zo’n 16 stops aandoen, maar niets is nog helemaal zeker. Het is mijn eerste keer met de camper op pad, dus ik ben benieuwd hoe me dit gaat bevallen.

We hebben een camper gehuurd via http://www.campervanfinder.com Deze website kwam als goedkoopste uit de bus. We zijn 26 dagen lang de trotse eigenaar van een redelijk nieuwe camper van Travellers Autobarn. Slechts 90000 km heeft dit “huisje op wielen” op de teller. Het is een omgebouwde Toyota Hiace, 2 plaatsen voorin, een comfortabel 2 persoons bed, een keukentje en voor de rest van alle gemakken voorzien. We zijn klaar voor een nieuw avontuur in Australië.

Wave pool

Maar voordat we aan de lange reis gaan beginnen, is het eerst even bijkomen in Darwin, een kustplaats met zo’n 100.000 inwoners. We hebben wat standaard boodschappen ingeslagen om de eerste dagen door te komen en beginnen onze route naar een wave pool in de stad. Niet naar het strand zou je dan denken? Nee helaas, bij Darwin kun je niet zwemmen in de zee in verband met de aanwezigheid van de boxjellyfish. Deze kwallen zijn zo giftig dat je er dood aan kan gaan. Het is dus beter om hier de zee te mijden en veilig verkoeling te zoeken bij het zwembad. Hier hebben ze in Darwin er dus goed rekening mee gehouden, want voor 7 Australische Dollar kan je hier de gehele dag vertoeven. Dit hebben we dan ook gedaan. Verder heeft Darwin niet echt veel te bieden, waardoor we onze eerste overnachting op zo’n 15 kilometer buiten Darwin hebben gedaan. Vanuit hier hebben we een goed uitgangspunt om de reis te vervolgen richting Kakadu national park.

De wave pool in Darwin is een goede plek om verkoeling op te zoeken

Kakadu national park

Op iets meer dan 3 uur rijden van Darwin ligt Kakadu national park. Dit is de eerste stop die we aandoen tijdens onze trip door West-Australië. Ik had gehoord dat je hier grote krokodillen kan spotten en dat er tekeningen zijn van aboriginals bij een aantal grotten. Dit zou toch een prima begin zijn van deze mooie reis.

Muurschilderingen zoals deze vind je in het Kakadu national park

Eenmaal aangekomen in het National park hebben we een bezoek gebracht aan het visitor information centre in Bowali. Hier hebben we de 25 Australische dollar betaald die nodig waren om het Kakadu national park te mogen betreden en hebben we de nodige informatie gewonnen waar we het beste heen konden gaan. Helaas voor ons is begin maart niet het beste seizoen om het Kakadu national park te bezoeken. Veel wegen zijn dicht en veel wegen zijn slechts te bereiken met een 4WD. En nog spectaculairder, veel gebieden zijn slechts per sightseeing vliegtuig te bezichtigen, dit om maar even aan te geven hoe uitgestrekt en onbegaanbaar dit National park is.

De omgeving van Kakadu national park

Laat je van tevoren dus goed informeren waar je wel en niet heen kunt, en wat de beste reistijd is in dit gebied. Wij konden helaas weinig activiteiten ondernemen hier en hebben dus geen krokodillen kunnen spotten, omdat veel gebieden gewoonweg niet bereikbaar waren.

Nourlangie regio ( Burrungkuy )

Burrungkuy is de naam van het bovenste gedeelte van de Nourlangie regio. Dit gedeelte is bekend om de kunst die op de rotsen is getekend door de aboriginals. Het is een gemakkelijk te bereiken deel van het park en zeker de moeite waard om te bezoeken. Er is hier een wandeling van iets meer dan 1,5 km welke je langs de schuilplaatsen van de aboriginals brengt. Hier kan je verschillende rotsschilderingen bezichtigen die tot wel duizenden jaren terug in de tijd gaan. De aboriginals kwamen hier om te jagen, om groenten en fruit te verzamelen, om verhalen te vertellen en dus ook om rotsschilderingen te maken. Deze rock art wordt ook wel “gunbim” genoemd. 

“Rock art” in Burrungkuy

Op het einde kan je er nog voor kiezen om naar een schitterend uitzichtpunt te lopen, de Gunwarddehwardde Lookout. Zeker doen, want hier word je beloond met een indrukwekkend uitzicht over de omgeving van Kakadu National park. Hou ook je ogen goed open voor het spotten van schitterende vogels. Zo zagen wij een prachtige witte kaketoe in de bomen zitten, super mooi. Geniet hier ook van de uitzichten op de grote rotspartijen die je om je heen ziet. Een indrukwekkende plek. En ben je hier in de avonduren, dan is het ook nog een een perfecte spot voor de zonsondergang. 

Mary River ranger station

Doordat er verder weinig activiteiten te doen waren in Kakadu gingen we op zoek naar een slaapplek voor de nacht. Omdat we nu natuurlijk met de camper zijn, is het natuurlijk fantastisch om ergens gratis te overnachten. Camper neerzetten, eten koken, bijkomen van de dag en slapen op een plek waar niemand anders is. Helaas is dit nog niet zo makkelijk als hier beschreven, maar het lukt wel als je een beetje creatief bent. Zo stopten we bij het Mary River ranger station. Omdat het nog niet echt het seizoen is hier in Noord-Australië was deze plek nog gesloten voor het publiek, niemand te bekennen dus! Ideaal. We hebben de camper geparkeerd op de parkeerplaats, de enige buurman die we hadden was een grote spin die in zijn web om de 5 minuten een fantastische maaltijd had in de vorm van diverse vliegen. Wij deden het deze avond met een tomatensoep en tagliatelle carbonara, niet verkeerd voor een 1-pits campingfornuis.

De plek waar we gratis de nacht hebben doorgebracht

Edith Falls

Na een ietwat warme nacht, de temperatuur daalt niet onder de 26 graden, zijn we om 07:00 uur klaar voor vertrek naar de volgende stop. Edith Falls staat op het programma vandaag, een waterval met een zogenaamde “plungepool” waar je heerlijk verkoeling kan zoeken.

Hike zeker de 2,7K loop zodat je ook van dit uitzicht kan genieten

Wanneer we hier zijn aangekomen, hebben we in 3 dagen tijd al bijna 700 kilometer afgelegd in onze camper. De wegen zijn fantastisch hier in Australië en het is een genot om hier te mogen rijden. Het verveelt geen minuut, onderweg spot je een aantal walibi’s waardoor je toch echt merkt dat je in Australië bent. Maar goed, eenmaal aangekomen bij de Edith Falls staat je eerst nog een korte hike te wachten van zo’n 1,5K omhoog. En met temperaturen van zo’n 34 graden is dit best een opgave, al is die duik daarna dan ook wel echt verdiend.

De Edith Falls vanaf een uitzichtpunt aan het begin van de hik

Het is er schitterend en ook de laatste kilometer van de hike die je loopt zijn de moeite waard. Nog een tweetal mooie uitzichten belonen je workout van vandaag. Je kan op 2 plaatsen zwemmen hier, helaas was het grote meer nog gesloten. Naar horen zeggen was dit omdat er een aantal krokodillen waren gespot een tijdje geleden, op zich wel heel spannend natuurlijk, al hebben wij ze niet gezien. Al met al een prachtige stop waar je bijna langs komt rijden, zeker aandoen dus als je de Westkust van Australië gaat bereizen. 

Deze “plungepool” was helaas gesloten om in te zwemmen, mooi is deze wel

Katherine

Na een toch wel intensieve ochtend vervolgen we de weg richting Katherine. Een klein stadje waar we inkopen kunnen doen bij de Woolworths en even kunnen tanken. Dit is wel belangrijk om goed bij te houden, want tankstations zijn schaars en de afstanden zijn enorm. We zijn hier trouwens nog even getuige van een schouwspel met duizenden grote vleermuizen die naar hun rustplek gaan voor die ochtend. Wow! Nog nooit heb ik zoveel en zulke grote vleermuizen gezien!

Duizenden vleermuizen vlogen in de vroege ochtend boven ons op zoek naar een boom

Australië is overigens echt prijzig. In de supermarkt betaal je al de hoofdprijs voor vele zaken zoals vlees, brood en drank. Even een kleine indicatie: De goedkoopste stukken vlees kosten je gemakkelijk zo’n 12 Australische Dollar, brood kost je zo’n 3 Australische Dollar en de goedkoopste fles wijn was 11 Australische Dollar. Even slikken dus na 6 maanden Azië waar de prijzen zo’n driekwart goedkoper waren. In de middaguren hebben we nog even aan het plaatselijke zwembad gelegen om de grootste hitte van de dag te ontzien, waarna we de weg hebben vervolgd naar onze volgende (gratis) overnachtingsplek. 

Sullivans campground

Bijna 900 kilometer op de teller en we zijn aangekomen op Sullivans campground. Dit klinkt toch fantastisch, en het is niets meer en niets minder dan een parkeerplek met een toilet en een BBQ plaats. Meer hebben we ook niet nodig. Een mooi detail, wederom zijn we de enige op deze plek, heerlijk, wat een rust. Slechts omgeven door wat gefluit van wat mooie vogels en wat cirkelende adelaars hoog in de lucht. Dit wordt weer een heerlijke rustige nacht, en wederom helemaal gratis. 

Prima plekje midden in de wildernis om te overnachten

De route op weg naar Lake Argyle

Gisteren hebben we al een stuk extra afgelegd met de camper om de route die we nu gaan rijden iets in te korten. Het is namelijk een rit van nog zo’n 325 kilometer richting Lake Argyle. Maar gelukkig is dit zeker geen straf. We passeren schitterende stukken natuur en de weg is heerlijk te berijden. Zo passeren we in het begin van de route grote massieve rotspartijen met een rode kleur zoals je die van Australië mag verwachten. Deze rotsen gecombineerd met de groene bossen en de blauwe lucht maken het pittoreske plaatje compleet.

De eerste 100 kilometer van de route passeerden we dit soort rotspartijen

Na zo’n 150 kilometer veranderd het landschap en passeren we een grote rivier. Hier vliegen tientallen kaketoes over wat het plaatje natuurlijk compleet maakt. Je kan, als je geluk hebt, hier ook krokodillen spotten. Toen we hier passeerden was het midden op de middag, 36 graden, waardoor de kans nihil is helaas.

Schitterende vergezichten vanaf de brug, tientallen kaketoes vliegen over

Vogels spotten in de wetlands

Na het oversteken van deze rivier veranderd het landschap wederom. Waar voorheen de massieve rotspartijen en de dorre vlakten overheersten, komen we nu in een vlakke, groene oase terecht met veel bomen en waterpartijen. En juist hier kan je natuurlijk fantastisch vogels spotten.

Deze schitterende vogels liepen hier in de wetlands

We stoppen bij een prachtig stukje met een waterpoel en zien daar 2 grote vogels waarvan ik de naam (nog) niet weet. Geruisloos probeer ik ze te benaderen, maar zoals echte wilde dieren beaamd zijn ze schuw en lastig te fotograferen. Later op de weg komen we er nog zo’n 10 van deze soort tegen.

Een compleet ander landschap op weg naar Lake Argyle

Lake Argyle

Op zo’n 35 kilometer voordat je het plaatsje Kununurra bereikt, kan je linksaf slaan richting Lake Argyle. En werkelijk waar, dit is het mooiste wat we tot nu toe hebben gezien van Australië.

Het uitzicht wanneer je de hike doet richting “the Bluff”

Het is een “oneway route” van bijna 40 kilometer, maar het mooie is dat je hier ook kan overnachten vlakbij het meer. En de locatie is schitterend. Je kan hier een aantal activiteiten doen zoals kanovaren over het meer, er zijn een tweetal hikes te doen, je kan met een boottocht mee en je kan er gaan vissen. Bij de dam is een goede visspot waar je de vissen er achter elkaar uithengelt.

Het prachtige Lake Argyle

Het mooie is hier dat je met de camper een stukje verder kan rijden dan de kampeerplek zelf, waardoor je al bij een aantal mooie uitzichtpunten komt. Ook kan je de dam overrijden om zo aan de rivierbedding een plekje te bemachtigen om heerlijk te lunchen en te relaxen. Het is echt genieten hier.

Het uitzicht vanaf de rivierbedding

De infinity pool bij de campground van Lake Argyle

En dan nog even dit. Kies je ervoor om te overnachten bij Lake Argyle dan heb je geluk. Je hebt hier namelijk de mooist gelegen infinity pool welke ik tot nu toe heb gezien. Je kijkt uit over Lake Argyle en de omringende bergen. Er is een bubbelbad, heerlijke ligstoelen en dus een fantastisch zwembad met een briljant uitzicht. Hier kan je de late middaguren wel goed in vertoeven. En als je dan bedenkt dat je voor deze spot 35 Australische Dollar betaalt en van deze faciliteiten gebruik kan maken, dan is de keuze snel gemaakt. Overnacht je namelijk in Kununurra, dan ben je hetzelfde geld kwijt.

Mooier wordt het niet, de infinity pool bij Lake Argyle

Bungle Bungles in het Purnululu national park

Vroeg in de ochtend worden we gewekt door het zonlicht en de vogels, het is 05:45 uur, maar een prima tijd om op te staan. De tijden dat we gaan slapen liggen ook zo rond een uurtje of 9 ’s avonds dus we hebben voldoende nachtrust gehad om rond deze tijd op te staan. Het plan is om tot aan Halls Creek te rijden en hiervoor nog een afslag te pakken richting het Purnululu national park. Hier zijn namelijk de beroemde Bungle Bungle bergen te zien. Maar helaas, doordat we nog in het wet-season reizen zijn veel wegen nog gesloten en/of onbegaanbaar. Zo ook de weg richting het Purnululu national park. Tot begin April is deze gesloten, en daarna in het seizoen is deze slechts bereikbaar met een 4WD. Hierdoor zijn wij genoodzaakt om deze stop over te slaan en verder te reizen en belanden sneller dan gedacht in Halls Creek. 

Helaas was het Purnululu National Park nog gesloten

Halls Creek & de Wolf Creek crater

Doordat we al vroeg in de ochtend waren vertrokken zijn we om 08:30 uur in Halls Creek aangekomen. Hier hebben we het visitor centre bezocht om wat informatie in te winnen wat we in deze omgeving kunnen ondernemen. We hoorden namelijk dat er hier lang geleden, zo’n 300.000 jaar ongeveer, een meteoriet was ingeslagen. Met deze informatie die we zelf hadden, werd de rest aangevuld door de vriendelijke dame van het visitor centre. Ze wist meteen wat we bedoelden natuurlijk, het ging over de plek genaamd “Wolf Creek crater”.

Doordat we al vroeg in de ochtend vertrokken waren we wel getuige van deze zonsopkomst

Het is de op 1 na grooste meteoriet krater van de wereld. Een 50.000 ton zware meteoriet crashte met volle snelheid hier op aarde en liet een krater achter van bijna 900 meter doorsnee. Wat een toffe plek om te bezoeken, maar ook hier kwamen we van een koude kermis thuis. De weg was nog afgesloten en is alleen per 4WD bereikbaar. Let wel: De Wolf Creek crater ligt zeer afgelegen, het kost je met een 4WD minimaal 4 uur om deze krater te bereiken, en dan moet je daarna ook nog eens 4 uur dezelfde weg terug. Het kost je dus een volle dag wil je deze plek bezoeken, maar ik denk zeker dat het de moeite waard is.

Op weg richting Derby

Het reisadvies wat ons werd gegeven was om direct de weg richting Broome te vervolgen. Bijna 700 kilometer over de Northern highway. Aan deze gehele route liggen weinig tot geen echte highlights om te bezoeken en het landschap veranderd er zelden.

Deze schitterende Boab trees zijn de hoogtepunten die je langs de weg ziet tijdens de lange rit richting Derby / Broome

De Mimbi Caves, zo’n 150 kilometer voor Fitzroy Crossing waren nog de moeite waard om te bezoeken, maar ook deze waren nog gesloten. Er zat dus niets anders op dan de weg te vervolgen en er een lange rit van te maken. En inderdaad, het was tot nu toe zeker het minst interessante deel van de reis. Weinig variatie in het landschap, weinig vogels en andere dieren onderweg en heel weinig stops. De afstand van Halls Creek richting Fitzroy crossing is ongeveer 260 kilometer, en daartussen zit echt helemaal niks! Aangekomen in Fitzroy Crossing hebben we de tank weer volgegooid om de volgende 285 kilometer af te leggen richting Derby. Dit punt hebben we gekozen om te overnachten zodat we de volgende dag fris en fruitig de laatste 3 uurtjes richting Broome kunnen afleggen.

Overnachten in de haven van Derby

Derby is een klein dorp eigenlijk dat aan de kust ligt van Australië. Echter, er is helemaal niks te beleven hier. Je kan er een aantal dingen ondernemen, maar dan moet je toch al snel weer zo’n 100 kilometer verder rijden. De afstanden zijn hier namelijk enorm overal. Als je denkt dat je iets kan ondernemen bij een stadje, dan blijkt deze bezienswaardigheid meestal nog zo’n 1 of 2 uur verder te liggen. Houd hier dus rekening mee als je hier de West kust komt afleggen. Tenzij je de portemonnee trekt natuurlijk en alles per helicopter gaat bezoeken, want die mogelijkheid is er wel overal. Reken alleen wel op een prijs van zo’n 350 Australische Dollar per persoon per uitstapje.

Vanaf het havengebied in Derby heb je een goed uitzicht om het verschil in getijden te aanschouwen. De zee trekt zich hier zo’n 10 meter terug.

Wij kozen ervoor om de zonsondergang te gaan bekijken bij de haven van Derby. Hier is het grootste verschil in getijden te zien, vaak wel tot zo’n 9 meter verschil. De zee trekt zich echt ver terug! In de maanden mei en oktober kan dit zelfs oplopen tot zo’n 15 meter! Na het bekijken van de zonsondergang hebben we ook besloten om onze camper hier maar te laten staan. Aan zee, heerlijk fris windje, prachtig uitzicht en helemaal gratis.  

’s Avonds genoten we van deze zonsondergang en hebben we de camper hier geparkeerd om te overnachten.

Wildlife onderweg van Darwin richting Broome

Australië is een land dat rijk is aan flora en fauna die nergens anders op de wereld voorkomen. Het is voor mij als natuurliefhebber dan ook schitterend om hier te mogen rondrijden. Elke minuut hoop je weer dat je wat moois kan spotten in de lucht of langs de kant van de weg. Wat je wel merkt is dat het echt nog wilde dieren zijn allemaal, want ze laten zich niet gemakkelijk vastleggen op de gevoelige plaat.

Kangoeroes en walibi’s zie je zo’n 5 keer per dag langs de kant van de weg voorbij springen

Walibi’s zie je regelmatig, kangoeroes iets minder vaak. Het blijft een genot om deze dieren te aanschouwen, nu weet je echt dat je in Australië aan het reizen bent. Maar vooral veel schitterende vogels zie je zo nu en dan in deze landschappen voorbij komen. Veel kakatoes en papegaaien, maar een stuk interessanter vind ik deze vogels op hoge poten en een lange snavel. De exacte naam weet ik zo helaas niet, dus wie het weet mag het zeggen.

Deze Australische crested pigeon liet zijn versierkunsten zien
En wie weet deze vogels te benoemen bij naam?

Maar ook deze strohals ibis is prachtig en wat dacht je van deze kleine emu die we langs de kant van de weg spotte.

Een kleine emu?
De strohals ibis in Broome

Verder zijn het vooral wat kleine hagedissen en zeearenden die we hebben gezien tijdens de eerste week van onze roadtrip langs de westkust van Australië. Ik ben benieuwd wat de komende week voor ons in het verschiet heeft.

Broome

Na “slechts een rit van bijna 3 uurtjes” zijn we aangekomen in Broome. Ik zeg express slechts 3 uurtjes, want de afstanden aan de Westkust van Australië zijn enorm, vergis je hier niet in. Als je niet van autorijden houdt dan kan je beter een andere reis uit gaan zoeken. Broome schijnt een levendig stadje te zijn, echter is hier begin maart nog weinig van te merken. Het echte seizoen begint hier pas begin april waardoor het stadje nogal slaperig aandoet. Veel winkels en restaurants zijn nog gesloten, Chinatown is niet zo bruisend als dat je ervan mag verwachten en de campings zijn nog zo goed als leeg. Maar na een goed gesprek in het zwembad met een Australische dame weten we wel dat hier over een aantal weken wel verandering in komt. Broome veranderd dan van een slapend stadje met ongeveer 13.000 inwoners in een bruisende backpackbestemming met zo’n 45.000 “inwoners”. Het schijnt dat in het hoogseizoen de plekken op de camping erg schaars zijn en dat het dus verstandig is om van tevoren een plek te reserveren. Voor ons was dit nu niet nodig: We verbleven op het Cable Beach caravan park met slechts een handjevol medereizigers. Dit is overigens een prima caravanpark met een zwembad en gelegen op slechts zo’n 500 meter van het beroemde Cable beach.

Cable Beach

Misschien wel het bekendste stukje van Broome, het 22 kilometer lange Cable beach. Een prachtig wit en breed zandstrand waar het goed vertoeven is. Door de grote verschillen tussen eb en vloed is het strand hier superbreed als de zee zich ver terugtrekt. Je voelt je hier heel klein als je over dit bijna verlaten strand loopt, het lijkt alsof je dit strand geheel voor jezelf hebt.

Cable Beach in Broome, een perfect wit zandstrand geheel voor jezelf

Wat Broome ook zo beroemd maakt is dat je er een tocht op een kameel kan maken tijdens de zonsondergang. Zo tegen vijven paradeert er dan een stoet kamelen over Cable Beach, heel raar om te zien en ik raad het dan ook niet aan om te doen hier. Mocht je het toch willen, er hangt een prijskaartje aan van 85 Australische Dollar.

Het plaatje waar Broome zo beroemd om is geworden

Mocht je beschikken over een 4WD, dan is dit ook de plek om met je bolide over het strand heen te rijden. Op deze manier kan je helemaal een stukje strand voor jezelf uitkiezen. Flesje wijn mee, wat kaas & nootjes en ga genieten van een memorabele zonsondergang. Cable Beach is namelijk dé plek om sunset mee te pakken, hier zie je namelijk echt de zon in de zee zakken. 

De zonsondergangen blijven fantastisch aan de westkust van Australië, zo ook bij Broome

Dinosaur footprints bij Gantheaume point

De kustlijn van Broome preserveert een aantal van de best bewaarde voetafdrukken van dinosaurussen van de gehele wereld. Je vindt hier sporen van meer dan 20 verschillende soorten dinosariërs in de 130 miljoen jaar oude zandstenen rotspartijen voor de kust van Broome. Vooral de sporen van de brontosaurus zijn indrukwekkend met een doorsnede van meer dan 1 meter. Deze planteneters konden tot wel bijna 30 meter groot worden! Maar ook sporen van een stegosaurus en een Megalosaurus zijn hier te vinden. Maar ben gewaarschuwd, de sporen zijn niet elke dag te zien. Het tij moet op het allerlaagste niveau zijn, ga voor informatie hierover naar het visitor informatie centre. De medewerkers hier weten precies welke tijdstippen goed zijn om deze plek te bezoeken. Meestal is dit slechts een aantal minuten per dag. Wij konden helaas niks zien ondanks dat we al om 06:05 ter plaatse waren, maar ondanks dat was de plek zelf op zijn minst gezegd al prachtig. Zeker een poging wagen dus als je in Broome bent!

Wat een magische omgeving, Gantheaume Point

Port Hedland

Na onze stop in Broome vervolgen we de route richting Karijini National Park. Naar horen zeggen moet dit 1 van de hoogtepunten zijn van West Australië. De weg ernaartoe is alleen wel weer een beste rit, zo’n 850 kilometer. Hierdoor hebben we doen besluiten dat we een tussenstop maken in Port Hedland. Deze plaats gebruiken we om inkopen te doen en ons voor te bereiden op een tweetal dagen in het Karijini National Park. Waar ik eerder heb vermeld dat de weg richting Derby en Broome een saaie 700 kilometer waren, vergeet die tekst. De weg van Broome richting Port Hedland is nog een tandje erger. Iets meer dan 600 kilometer weg, met slechts 1 stop op zo’n 300 kilometer genaamd “Sandfire” waar je kan tanken. Verder is er helemaal niks! Geen vogels gezien, geen kangoeroes en geen walibi’s. De uitzichten zijn niet om over naar huis te schrijven, geen rotspartijen, geen rivieren, helemaal niks! Rij deze route dus zo snel mogelijk door, je mist er niks. 

Een dor landschap, slechts het wolkendek was het aanzien waard

Karijini National Park

Eenmaal aangekomen in het Karijini National Park krijgen we van de dame van het information centre te horen dat er slechts een aantal highlights te zien zijn. Dit in verband met het hebben van een 2WD campervan. Niet alle wegen zijn voor ons begaanbaar in dit park en dat is erg jammer. Maar goed, een aantal zaken zijn wel te bezichtigen en dat zijn onder andere de Fortescue Falls, de Fern Pool en de Circular pool.

Het heldere en koele water onder aan de Fortescue Falls

Doordat de vooruitzichten extreem waren deze dagen, lees hier dat het 44 graden was de dagen dat we hier waren, hebben we de activiteiten iets ingekort. Er stonden een tweetal hikes op het programma, maar daar hebben we vanaf gezien. In de ochtend hebben we de Fortescue Falls bezocht en vanaf daar zijn we doorgelopen naar de Fern Pool. Deze liggen op loopafstand van elkaar. Mooi om te zien, maar zeker geen hoogtepunt.

Fortescue Falls, 1 van de hoogtepunten van Karijini National Park

Door de aanwezigheid van duizenden vliegen hebben we de Circulair Pool slechts van bovenaf aanschouwt. De vliegen waren hier van een dusdanig kaliber, dat een moskitonet om je gehele lijf niet zou misstaan. Je oren, mond en neus waren niet veilig voor deze beesten, en vele reizigers die we tegenkwamen liepen dan ook met vliegennetten over hun petten heen. Geen overbodige luxe als je dit park gaat bezoeken. Voor ons was het dus een redelijke tegenvaller, door de hitte, door de aanwezigheid van de vele vliegen en door de beperktheid die we hadden van een 2WD.

Vroeg in de ochtend was de Fern Pool nog niet van uitzonderlijke schoonheid

Exmouth

De route naar Exmouth vanaf Karijini National Park was de laatste echt lange rit die we nog voor de boeg hadden. Wederom zo’n 600 kilometer door een woestijnachtig landschap. Maar indrukwekkend was het wel, we passeerden schitterende grote rotsen die omringd waren door groene landschappen. Dit in combinatie met een strakblauwe lucht leverde mooie plaatjes op.

1 van de schitterende rotspartijen die we passeerden op weg naar Exmouth

Ook werden we onderweg verrast door de aanwezigheid van emoes. Honderden kilometers door een stukje outback west Australië en uit het niets liepen daar ineens 2 emoes langs de kant van de weg. Heel bijzonder, en met temperaturen die deze dag de 44 graden bereikten, dan vraag je jezelf wel eens af hoe deze beesten in deze omstandigheden kunnen overleven.

Prachtige beesten die emoes, we kwamen er een aantal tegen op weg naar Exmouth

Misschien nog even goed om te vermelden is dat er een stukje van deze route niet geasfalteerd is. Vanaf Tom Price kom je op een dirtroad van bijna 50 kilometer. Hier kan je met de camper slechts zo’n 30 kilometer per uur rijden. Dat maakt de route dus nog een stukje langer.

Niet iedere auto overleeft het in West Australië

Cape Range National Park

Gelegen op iets meer dan 60 kilometer van Exmouth is het Cape Range National Park. Dit is de voornaamste reden dat we Exmouth aandeden, en gelukkig niet voor niets. Tot nu toe is dit het mooiste park van West Australië wat we bezocht hebben. Het park ligt aan de westkant aan de kust en deelt hier het Ningaloo Reef waar je schitterend kan snorkelen. Dit kan vanaf de heerlijke stranden die in dit park aanwezig zijn. Tevens kan je hier met walvishaaien zwemmen, kan je walvissen spotten in het juiste seizoen en kan je schildpadden tegenkomen. Maar ook op het land kom je veel wildlife tegen. Het stikt hier namelijk van de kangoeroes! Hier kom je er zeker een aantal per dag tegen! Maar ook zeldzame black-footed rockwalibi’s tref je hier aan tijdens de verschillende hikes die je kan maken.

Yardie Creek

Aan het einde van het Cape Range National Park ligt Yardie Creek. Een prachtige inham die gevuld is met zout water uit de zee. Hierlangs kan je een korte hike maken van iets meer dan een kilometer. Mocht je liever met een boottocht meegaan, dit kan iedere ochtend om 11:00 uur.

Het eerste deel van het nature trail van Yardie Creek

Mocht je nog iets verder willen hiken dan is dit ook mogelijk. Je kan na iets meer dan een kilometer linksaf slaan de heuvel op. Gegarandeerd, als je hier vroeg in de ochtend bent, dat je een aantal kangoeroes gaat zien hier. Vanaf hier heb je tevens een schitterend uitzicht richting de zee. Het kost je slechts een klein uurtje extra tijd, zeker doen dus!

Het tweede gedeelte gaat ietsjes omhoog en over rotsachtige stukken, schoenen aan dus!

Sandy Beach

Niet ver gelegen van Yardie Creek ligt Sandy Beach. De meeste mensen laten deze spot links liggen, omdat ze direct afbuigen naar Turqouise Beach. Niet doen dus, want Sandy Beach heb je helemaal voor jezelf, en is minstens net zo mooi.

Sandy Beach, wit strand, turquoise water en helemaal niemand anders te bekennen

Mandu Mandu

Een tweede hike die je in dit National Park kan doen in de Mandu Mandu loop. Een redelijk pittige tocht van slechts 3 kilometer, maar je doet er toch snel zo’n 90 minuten over. Deze hike laat je de eerste 1300 meter naar het midden van de gorge lopen. Langs rotspartijen, over kiezels en met een beetje geluk springt er zo een kangoeroe voor je neus voorbij. Dit geluk had ik dus wel, op slechts een paar meter sprong er zo eentje uit de bosjes richting de rotsen. Wow!

De eerste 1300 meter loop je tussen deze 2 rotspartijen

Vervolgens ga je bergop en wordt de hike een stuk pittiger. Maar het mooie is, hier komen ook minder mensen en is de kans om wildlife te spotten een stuk groter. Zo zag ik tijdens deze tocht 3 black-footed rock walibi’s. Er leeft hier een kolonie van zo’n 35 stuks in dit park, heel bijzonder om er dan een aantal te mogen spotten.

Deze zeldzame black-footed rock walibi bij de Mandu Mandu gorge

Turqouise Beach

Een stukje terug op de route richting Exmouth ligt Turquoise Beach. Iets bekender dan Sandy Beach, en dus meestal ook een stuk drukker. Maar voor ons gold, wederom het gehele strand voor ons alleen. Fantastisch. Vanaf het strand ben je binnen een meter of 30 snorkelen bij het Ningaloo Reef. Hier spot je de mooiste vissen en kleurrijk koraal. Zo nu en dan een schildpad die langs komt glijden en je dag is helemaal compleet! Heerlijk om een aantal uren te vertoeven.

Turquoise bay

Coral Bay

Na een tweedaags bezoek aan het Cape Range National Park zijn we op weg gegaan naar Coral Bay. Het plan om hier ook 2 dagen te verblijven hebben we snel veranderd naar een middagje aan het strand en snel weer wegwezen. Niet omdat het niet mooi is, maar er is niks anders te doen dan aan het strand liggen en snorkelen. Je kan hier met manta rays duiken en/of snorkelen, maar dan moet je weer diep in de buidel tasten. Voor zo’n 140 Australische Dollar per persoon kan je zo’n trip boeken. En als je tussen november en februari Coral Bay bezoekt, kan je naar het shark sanctuary lopen. Gelegen op zo’n kilometer noordwaarts (bij de grote witte zandduinen) zijn rond deze tijd zo’n 150 babyhaaien te zien. Helaas waren ze half maart niet meer aanwezig. Het enige wat ik nog heb gezien waren een aantal kleine roggen.

Coral beach, met het Ningaloo reef om heerlijk te snorkelen op zo’n 35 meter uit de kust

Carnavorn Blowholes

We hebben de route weer vervolgt richting het zuiden en hebben koers gezet richting Carnavorn. Op zo’n 75 kilometer voordat je Carnavorn bereikt liggen de Blowholes. Het is een afslag op zo’n 25 kilometer voor Carnavorn, waarna je nog zo’n 50 kilometer richting de kust rijdt. Het is dus slim om deze eerst even mee te pakken voordat je verder doorrijd richting het zuiden, anders moet je weer omkeren.

De zee was woest toen we er waren, een harde wind zorgde voor dit schitterende natuurgeweld

Je kan ook op deze plek kamperen als je zou willen. Een prachtige locatie bij een stukje ongerepte natuur. En een heerlijke frisse wind die richting je camper waait ter verfrissing van de warme dagen. De blowholes zijn geweldig, wat een geweld! Deze blowholes zijn het beste te bezichtigen tijdens hoogtij, dus laat je goed informeren welke tijden het beste zijn om hier heen af te reizen. Op deze manier haal je het allerbeste uit deze ervaring.

Soms wel 15 meter hoog spuit het water uit de blowholes bij Carnavorn

Shark Bay

Na al dat natuurgeweld zijn we verder gereden richting Shark Bay. Een redelijk groot gebied met een aantal bezienswaardigheden. Maar voordat we die gaan bezoeken, hebben we eerst nog een slaapplaats opgezocht voor de komende nacht. Deze hebben we gevonden op weg richting Denham, op ongeveer een half uurtje voordat je deze plaats bereikt.

Er is daar een scenic lookout spot waar je een foto kan maken van het uitzicht, maar mooier is om hier natuurlijk rond een uurtje of 5 aan te komen rijden. Dan rustig de camper te parkeren, eten te koken en daarna te genieten van de zonsondergang. Vervolgens duik je lekker in je bedje, en wordt de volgende ochtend met hetzelfde uitzicht weer wakker om fris en fruitig de weg te vervolgen richting Monkey Mia. Prachtig toch?

Genietend van deze zonsondergang bij Shark Bay

Shell beach

Op weg naar Monkey Mia, of eigenlijk op weg richting Denham, kom je aan de rechterkant Shell beach tegen. Dit gehele strand bestaat geheel uit kleine schelpjes en is door National Geographic genomineerd voor de top 25 beste beaches van de wereld. Zeker een bezoekje waard dus. Het water is hier ook nog eens dubbel zo zout als elders in Shark Bay. Het water is iets kouder en je kan hier tot wel 300 meter het water inlopen omdat het zo ondiep is. Ik heb hier ook nog een drietal kleine haaien gespot in het ondiepe water. Een leuke plek om even een uurtje of 2 te vertoeven.

Shell beach, een strand dat geheel bestaat uit kleine witte schelpjes

Eagle point

Ietsjes verder ligt Eagle point, een uitzichtpunt over de Indische oceaan met een ondiepe baai waar je op uit kan kijken. Neem hier even de tijd en neem een verrekijker mee als je deze bij je hebt. Ik had er eentje cadeau gekregen van 2 gasten van Holland casino, dus ik stond paraat met mijn verrekijker. Vanaf dit punt kan je namelijk roggen, schildpadden en haaien spotten die in het ondiepe water naar voedsel zoeken. Wij zagen een aantal kleine haaien en een aantal “cowtailed stingrays”.

Het uitzichtpunt bij Eagle Point

Monkey Mia

Aan het einde van Shark Bay ligt het kleine plaatsje Monkey Mia. Anders dan de naam doet vermoeden zijn het echter de dolfijnen die het plaatsje zo bekend hebben gemaakt. Elke ochtend komen hier namelijk een aantal dolfijnen de ondiepe baai inzwemmen op zoek naar vis. Zorg dat je hier op tijd bent, want om 07:45 uur worden er namelijk 3 korte voedersessies gehouden. Verzorgers en vrijwilligers geven een uitleg over Shark Bay en over de dolfijnen die hier leven. Erg interessant, en de dieren worden slechts met een aantal vissen “bijgevoed”. Om 08:30 uur hebben ze een 25-tal visjes gevoerd en moeten de dolfijnen zelf weer op zoek naar voedsel in de baai.

De ochtend dat wij er waren zwommen er 9 dolfijnen door de baai

Wanneer je geluk hebt, word je uit de aanwezigen uitgekozen om zelf de dolfijnen een vis te mogen voeren. Laat het nu net zo zijn dan ik dat geluk ook had. Wat een superervaring om zo’n schitterend beest op slechts 10 centimeter van je af te zien in het water. Prachtig! Ik was zo blij als een klein kind in de snoepwinkel. Overigens, je betaalt een entreefee van 15 Australische Dollar om Money Mia te mogen betreden. Deze opbrengst gaat in zijn geheel naar het behoud van de omgeving van Shark Bay. Een goede investering dus. TIP: Zorg ervoor dat je dus vroeg in de ochtend naar Monkey Mia reist, en vervolgens de andere highlights van deze regio bezoekt. Zo haal je het beste uit de dag!

Een moeder met haar 5 maanden oude kalf

Kalbarri

Op zo’n 500 kilometer te noorden van Perth ligt Kalbarri. Deze plaats is vooral bekend om het gelijknamige National Park dat op zo’n 15 kilometer afstand ligt van dit plaatsje. Dit heeft ons er ook voor doen kiezen om deze plek aan te doen.

Kalbarri National Park

Alle wegen die in het Kalbarri National Park liggen zijn bereikbaar voor een 2WD, dat is dus al een groot voordeel. Ook zijn de meeste highlights makkelijk te bereiken zonder daarvoor een grote afstanden te moeten overbruggen. Voor de echte liefhebber zijn er wel een tweetal langere hikes te doen die je diep in de valleien brengen van dit park.

Hawk’s Head & de Ross Graham Lookout

Wanneer je vanaf het noorden het park betreed zijn de eerste 2 uitzichtpunten Hawk’s Head en de Ross Graham Lookout. Op slechts een korte wandeling van de parkeerplaats is de Ross Graham Lookout de gemakkelijkste manier om een overzicht te hebben over de Murchison rivier die door dit National Park stroomt.

Hawk’s Head

Vanaf Hawk’s Head, gelegen op slechts 2 kilometer vanaf de Ross Graham Lookout, heb je ook een schitterend uitzicht over de vallei. Helaas door de droogte van de afgelopen maanden was ook hier het waterpeil in de rivier erg laag of zelfs helemaal droog. Het deed niets onder voor de schoonheid van de natuur.

Het uitzicht vanaf de Ross Graham lookout

Nature’s Window

Waarschijnlijk 1 van de meest iconische natuurlijke attracties van West Australiëis ook gelegen in Kalbarri National Park, namelijk Nature’s Window. Op slechts 500 meter lopen van de “Loop parkeerplaats” kan je hier de beroemde foto maken die al vele reizigers voor je hebben gemaakt toen ze op deze plek waren. Het pad erheen is al schitterend, waar je al een aantal mooie vergezichten hebt op de mooie en indrukwekkende rotsformaties die zich in de miljoenen jaren hebben gevormd op deze plek. Voor de hiking liefhebbers vind je hier aansluitend nog een 9K hike, The Loop genaamd, waar je in zo’n 3 tot 4 uur nog wat schitterende vergezichten kan aanschouwen. Let wel op, het is ook hier super warm in de zomermaanden dus breng genoeg water mee!

Nature’s Window in Kalbarri National Park

Port Gregory

Slechts een korte stop op iets langer dan een uurtje rijden vanaf Kalbarri National Park ligt Port Gregory. Een plaatsje welke je kan bereiken via een mooie scenic route die je iets meer tijd kost, maar zeker de moeite waard is. Het is geen stop waar je dagen gaat verblijven, maar wel een stop die je niet snel zal vergeten. Port Gregory is namelijk bekend om haar Hutt Lagoon, ofwel het Pink Lake. Een inlandse lagoon die echt rosé is gekleurd.

Pink Lake

Zoals ik hierboven al benoemde, is dit meer dat je gaat bezoeken rosé. Door een bepaalde soort bacterie die in deze lagoon zit kleurt het water echt rosé, heel bijzonder om te zien. Als je vanaf het noorden komt aangereden richting Port Gregory, heb je al wat uitzichten over dit meer aan de rechterkant. De beste manier om het goed te zien, is om helemaal naar het uitzichtpunt te rijden bij het dorpje van Port Gregory helemaal aan het einde van het meer.

Het uitzicht vanaf het viewpoint bij Port Gregory

Vanaf hier kan je ook afdalen naar het meer, om daar nog wat schitterende foto’s te schieten. Hier zie je ook hoe hoog de concentratie zout is van deze lagoon. De droge delen van het meer zijn compleet omgevormd tot droge zoutblokken. Het is een mooie plek om te bezoeken, en het zal je zeker nog lang bijblijven hoe mooi de kleur was van dit bijzondere meer.

Een prachtige kleurcombinatie van rosé, wit en blauw

Geraldton

Een korte rit richting Geraldton doet je beseffen dat je iets meer de bewoonde wereld gaat bezoeken. Dat mag ook wel, want de kilometerteller van onze camper heeft er een slordige 5500 kilometer bij op gekregen in 17 dagen tijd. Zo nu en dan verschijnen wat boerderijen en wanneer we in Geraldton aankomen merken we dat deze plaats meer dan 40.000 inwoners heeft. Dit hebben we een lange tijd niet meer meegemaakt. Een aantal grote supermarkten, vele restaurants, kroegjes en een strand met een grote recreatie ruimte waar veel te doen is. En het mooie komt nog, er is een gratis 24-uurs stop midden in deze stad met zelfs gratis WiFi. We gebruiken Geraldton om een dagje niks te doen en om op zondag de grand prix van Melbourne te bekijken in 1 van de plaatselijke sportsbarren. De planning liet het helaas niet toe om nu al in Melbourne te zijn, anders was dit toch een fantastisch uitje geweest!

Pinnacales ( Nambung National park )

Op de route richting Perth lagen nog 2 National Parcs die we wilden bezoeken waarvan het Nambung National Park de bekendste is. In dit park zijn namelijk de beroemde pinnacales te bewonderen. Dit zijn grote zandstenen rotsen in een woestijnachtige omgeving. Bij binnenkomst in het park werden we meteen verrast met de aanwezigheid van een kangoeroemoeder met haar kind, een prachtig gezicht en wat een perfecte start van deze dag!

Zo dichtbij was deze kangoeroe te bewonderen

Het vroege opstaan heeft zo haar voordelen, het meeste wildlife is dan nog redelijk actief namelijk. Na het betalen van de parkfee van 13 Australische Dollar per auto hebben we de route afgelegd door dit park. Er is een scenic drive aangelegd waarmee je in zo’n 45 minuten langs verschillende uitkijkpunten rijdt.

De Pinnacales

Stoppen kan op vele plaatsen en dit is ook zeker aan te raden, elk deel van de route laat weer andere vergezichten zien. Tevens is er een mogelijkheid om een korte hiken van iets meer dan een kilometer te doen, zeer interessant als je er de tijd voor hebt.

Nog meer Pinnacales

Ons tweede geluksmoment van de dag was niet heel veel later daar toen zo’n 10 emoe’s onze wegen kruisden. Wat een tof gezicht op zo’n mooie plek. En zoveel emoe’s hadden we ook nog niet bij elkaar gezien. Al met al zijn we zo’n drie uurtjes hier in het Nambung National Park geweest, het was zeker de moeite waard om dit park te bezoeken. Deze omgeving van de Pinnacales hebben we nergens anders tijdens onze reis langs de Wesrkust van Australië kunnen bewonderen.  

Yanchep National Park 

Na de ochtend te hebben doorgebracht in het Nambung National Park hebben we onze route vervolgd richting het Yanchep National Park. Dit park is denk ik het kleinste National Park dat we hebben bezocht, maar ze hebben 1 unique sellingpoint waardoor je dit park eigenlijk niet links kan laten liggen. Er leven hier namelijk 8 koala’s die je kan komen bewonderen, en de kans dat je ze hier ziet is erg groot. Wij zagen er 6 van de 8, en dat lijkt mij een prima score.

Lastig te spotten, maar toch gezien, de koala.

Dit was tevens voor het eerst tijdens onze reis langs de Westkust dat we de mogelijkheid hadden om deze schitterende beesten in het wild te mogen aanschouwen. En wat zijn ze schattig, rustend in de boomtoppen. Ze zijn moeilijk te spotten, dus je moet er wel wat moeite voor doen om ze te lokaliseren. Maar eenmaal gespot, levert het fantastisch fotomateriaal op. Verder hebben we hier in het park geluncht en hebben een hike om het meer gedaan van zo’n 3 kilometer.

Een heerlijke hike langs dit meer in Yanchep National Park

Hier hebben we nog een tiental kangoeroes gezien, nog wat pelikanen en een prachtige ijsvogel. Al met al hebben we hier ook zo’n 3 uurtjes van de dag doorgebracht, en met herinneringen en foto’s van meerdere koala’s was dit het bezoeken meer dan waard. 

Port Coogee Marina

Doordat we iets voor lagen op ons reisschema en nog zo’n 4 dagen extra te besteden hebben zijn we Perth voorbij gereden. We hebben boodschappen gedaan bij de Woolworths bij Port Coogee en hebben eten gekookt met een geweldig uitzicht op de Marina van Port Coogee. Wat een heerlijke plek om na zo’;n dag vol met indrukken te genieten van een maaltijd en een zonsondergang. Tientallen keurige boten lagen hier in de haven aangemeerd, en wij stonden er zo’n 10 meter vanaf om ons eigen maaltje te koken.

Op deze plek stonden we ons diner te koken voor de avond

Het kan allemaal hier in Australië en dat is wat het rondreizen hier ook zo bijzonder maakt. Van de 22 dagen dat we nu op reis zijn hebben we slechts 4 dagen op een betaalde kampeerplek gestaan. De rest van de dagen hebben we altijd een nog briljantere plek kunnen vinden om heerlijk te overnachten. Was het niet in de haven, dan was het wel aan het strand, in het bos of bij een mooi uitzichtpunt. Kortom: Ga lekker met een camper op pad, en als je dan toch nog een keuze moet maken: Neem een 4WD!

Bunburry

De volgende dag hebben we koers gezet richting het echte South West Australia. Het idee van ons is namelijk om te eindigen in Albany, en vanaf daar richting Perth te rijden. Maar allereerst rijden we richting Bunburry, een plaats aan de kust waar we ons eens even goed laten informeren bij het Visitor information centre. Hier weten ze meestal precies wat er in de omgeving te doen is en hoe je het meeste uit je tijd kan halen. We kwamen als eersten aan, vroeg in de morgen en ze hadden hier alle tijd voor ons om een goede uitleg te geven over hoe onze route het beste eruit kon zien. We hadden uitgelegd dat we deze dag wilden eindigen in de buurt van Margeret River, dus onze dag werd behoorlijk volgepropt want er is hier heel veel te doen en te zien in deze regio. Wanneer je meer tijd hebt, plan zeker een aantal dagen voor deze South West regio. 

Dolfijnen discovery centre

Wij maakten eerst een korte stop bij het dolfijnen discovery centre. Hier bestaat de mogelijkheid om met dolfijnen te zwemmen. De kosten bedragen 165 Australische Dollar mocht je geïnteresseerd zijn. Wij kwamen slechts voor wat informatie en voor wat bezichtigen van dit centre. Er zijn voldoende vrijwilligers die je van alles willen vertellen over de regio en over de dolfijnen, dus het is zeker interessant om hier even een korte stop te doen. Tevens, als je geluk hebt, zie je nog wat dolfijnen in de baai zwemmen. Wij zagen er nog 3 rond een uurtje of 09:30. 

Wellington National Park 

Wanneer je de weg vervolgd is het voor de meeste reizigers een automatisme om meteen koers te zetten richting Busselton of Dunsborough, maar wij kregen de tip om via het Wellington National Park te rijden. Dit hebben we dan ook maar gedaan, en de reden was omdat hier zich als een kleine wijnregio bevindt. Je hoeft dus niet tot aan Margeret River te wachten voordat je als een heerlijke winetasting kan doen. Het is immers al 10:00 uur geweest, dus tijd voor een glaasje wijn valt er wel te maken.

Een glaasje wijn tussen de wijnvelden, een prima middagbesteding

Een prima stop dus voor de lunch. Er zijn hier zo’n 20 wijnhuizen te vinden, waarvan een aantal niet aangegeven staan op de kaart. Aan jou de keuze welke je uitzoekt, maar er zit vast wat lekkers tussen; En dan nog iets over de route, deze is geweldig om te rijden. Door een glooiend landschap met weidse vergezichten en schitterend gelegen wijnvelden. Wat wil je nog meer??

Gnomesville

Na een goed glas wijn vervolg je de weg richting Busselton, maar onderweg passeer je een plaatsje waarvan je denk dat je al te diep in het glaasje hebt gekeken. Gnomesville. Ik zal het proberen om te omschrijven. Bij het passeren van een rotonde zie je aan de linkerkant een verzameling van duizenden tuinkabouters staan, de ene nog extrinsieker dan de ander. Complete voetbalteams, families, reizigers, scholen en verenigingen hebben hier hun eigen tuinkabouter neergezet. En de verzameling blijft groeiende. Het is nu echt een populaire attractie in deze regio.

Een bijzonder “dorpje” op het platteland van West Australië

Heel bijzonder, lachwekkend en speciaal tegelijkertijd. Zelf hou ik helemaal niet van tuinkabouters, maar ik heb me er zeer zeker over verbaast hoeveel soorten en maten ervan bestaan. Begin jaren ’90 was er dus een local die in een holle boom hier 1 tuinkabouter heeft neergezet, nu anno 2019 staan er duizenden. Mocht je willen, je kan er dus zelf 1 of meerdere bijplaatsen als je wil. Ik zag er verschillende van medelandgenoten tussenstaan, dus je zal niet de eerste zijn.

In alle vormen en maten zijn ze hier te vinden, de tuinkabouters

Busselton

Next stop: Busselton. Een werkelijk waar schitterend klein plaatsje gelegen aan de Indische oceaan. Een prima stop voor lunch, een rondje door het dorp en een loopje over de Busselton Jetty. Dit is een bijna 2 kilometer lange pier met een aantal fotogenieke huisjes aan het begin van de pier. Het is een levendig stukje van het dorp, met een heerlijk stukje strand en rustig kabbelend, turqouise water. We hebben nog het oude gerechtsgebouw bezocht in het dorpje en ook het museum is gratis te bewonderen. Een leuke stop voor een uurtje.

De Busselton Jetty

Dunsborough

Op zo’n 20 minuten rijden van Busselton ligt Dunsborough. Hier kan je genieten van een heerlijk rustig stukje strand waar je bijna niemand anders treft. Een perfecte locatie om een aantal uurtjes te werken aan je “tan”, om vissen te spotten in het ondiepe water of om gewoon even lekker een boek te lezen aan het strand. De plek waar wij hebben gelegen was Eagle Bay, een iets minder bekende spot dan Nambee beach dat hier een aantal kilometer voor gelegen is. Het enige voordeel daar is wel dat je er even heerlijk kan douchen, die faciliteiten mis je wel bij Eagle Bay. De keuze is aan jou!

Eagle Bay, een pareltje van een strand met slechts een aantal andere gasten

Margeret River

En dan, na een drukke ochtend en middag hebben we rond 15:30 uur koers gezet richting Margeret River. Rijdend over de Caves Road wordt je aan beide kanten van de weg omringd door iets meer dan 200 verschillende wijnhuizen. En wat voor een mooie route is dit zeg! Wanneer je tijd hebt, begin dan lekker ’s ochtends vroeg om 10:00 uur bij Yallingup en zorg dat je om 17:00 uur ergens vlakbij Margeret River bent. Tussen deze 2 tijdstippen kan je namelijk bij bijna alle wijnhuizen heerlijke winetastings doen. Wij bezochten onder andere Cape Naturaliste Vineyard en proefden hier heerlijke cabernet’s en shiraz wijnen, sommige tot wel 75 Australische Dollar per fles. Tastings zijn 5 of 10 Australische Dollar, bij het kopen van een fles is de tasting gratis. Hier kan je dagen vertoeven als je tijd hebt en van wijn houdt natuurlijk, helaas was deze tijd ons niet gegunt. Maar, genoten hebben we volop. Wat een geuren, kleuren en smaken hier!

Schitterend gelegen wijnvelden in de Margeret River regio

Pemberton

Vanaf Margeret River is het zo’n 2 uurtjes rijden richting Pemberton. Deze omgeving staat vooral bekend om de “Karriforests”, bossen met gigantisch grote “Karri” bomen die wel tot zo’n 90 meter hoog kunnen groeien. In een aantal van deze National Parks zijn een 3-tal van deze reuzen beklimmen, een uitdagend karwei die je een nodige adrenaline boost geeft die je af en toe nodig hebt. Voor 13 Australische Dollar heb je een gehele dag entree tot alle parken in deze omgeving. Zo hebben wij het Gloucester National Park, het D’Entrecasteaux National Park en het Warren National Park bezocht. Hier heb ik 2 van de 3 bomen tot aan de top beklommen.

Geen veiligheid, maar top om te doen

De eerste was de Gloucester Tree, op slechts 3 kilometer gelegen van Pemberton. Deze 53 meter hoge reus werd vroeger als uitkijkpunt gebruikt om bosbranden op te sporen. Nu kan je deze boom beklimmen om van een spectaculair uitzicht te genieten op de omgeving van Pemberton. Op zo’n kwartier rijden van deze boom vind je de hoogste boom van deze omgeving, de 68 meter hoge Dave Evans Bicentennall Tree. Een geweldig uitzicht over het “kaariforest” is je beloning. Wel een aandachtspunt, weet wel wat je klimkunsten zijn. Er is namelijk weinig veiligheid geboden bij deze bomen, klimmen is op eigen risico en je bent nergens gezekerd. Maar de kans op zo’n beleving om in zo’n hoge boom te kunnen klimmen moet je met beide handen aanpakken denk ik. 

De way up tussen de 50+ meter hoge bomen

Walpole

Spectaculaire wateren en gigantische bomen dat zijn wel de twee dingen die bij me opkwamen toen in aan Walpole dacht. Prachtige ruige stranden en bomen die tot hoog in de hemel reiken zijn dingen die je aantrekken richting Walpole.

Een oeroud bos waar je je superklein voelt

Er is hier een mooie Tree Top Walk, een canopy walk op zo’n 40 meter hoog tussen de toppen van de gigantische bomen die hier voorkomen in deze regio. Mocht je het niet zo hoog op willen zoeken en het zelf liever wat lager bij de grond willen houden, bezoek dan de Giant Tingle Tree. Deze is te bezoeken door een korte hike door het bos te doen op zo’n 5 kilometer buiten het plaatsje zelf.

De beroemde Giant Tingle Tree

Tijdens de weersomstandigheden die wij hadden was het een magisch bezoek. Het was mistig, vochtig en we waren helemaal alleen. Grote varens en grote bomen maakten ons als persoon erg klein. En dan die rust, slechts vogels die floten en wat geritsel tussen het bladerdek op de grond. Een plek om niet snel te vergeten!

Magisch

Denmark

Op weg naar Albany hebben we nog een tweetal korte stops gemaakt in de buurt van Denmark, namelijk bij Elephant Rocks en Greens Pool. Wederom een stukje indrukwekkende natuur. Bij mooi weer kan je hier perfect snorkelen, bij iets minder weer is het vooral indrukwekkend hoe ruig de natuur hier kan zijn.

Greens Pool, helderblauw en ondiep water tot aan de rotsen

Deze 2 bezienswaardigheden zijn goed te combineren omdat ze op slechts een paar honderd meter van elkaar gelegen zijn.

Elephants Rock, op slechts een paar honderd meter van Greens Pool

Albany

De laatste stop die we hebben aangedaan voordat we richting Perth reizen is Albany. Een plaatsje met zo’n 25.000 inwoners dat aanvoelt als een gezellig klein stadje. In de omgeving is veel moois te zien, en het is zeker een stop waard. Tevens zijn hier vele gezellige barretjes en een aantal goede en betaalbare restaurants. Zo zaten we aan een voortreffelijke pasta lunch voor slechts 10 Australische Dollar per persoon. Maar waar Albany vooral om bekend staat zijn haar natuurlijke attracties.

Dit soort uitzichten langs de kust van West Australië

Natural bridge & The Gap

Een natuurlijke brug van graniet en een klif van zo’n 25 meter hoog, dat zijn de 2 natuurlijke attracties waar Albany bekend om staat. We bezochten deze 2 attracties bij redelijk stormachtig weer, iets wat het bezoek nog een stukje aantrekkelijker maakt.

Wat een droomlocatie

De zee is namelijk nog een stuk woester dan normaal en de golfen slaan echt met een gigantische kracht tegen de rotsen aan. Het is een mooi natuurlijk schouwspel wat boeiend is om te zien. Tevens sta je echt boven de afgrond van het klif, waardoor het water echt onder je spectaculaire krachten ontbeert. En mocht je tussen juni en oktober deze kustplaats bezoeken, kan je ook nog op zoek naar bultrug- en zuidkaapwalvissen. Deze bijzondere dieren migreren hier namelijk langs om te paren aan de zuidkust.

Vanaf dit uitzichtplatform heb je een topuitzicht op de woeste zee

Perth

Na 25 dagen op pad te zijn geweest met de camper komt er dan helaas een eind aan dit avontuur. Perth is de eindbestemming van deze reis door Australië. Hier gaan we op bezoek bij een vriendin van ons die hier vorig jaar heen is verhuist om te gaan werken en studeren. Maar we hebben gelukkig nog wel een 3-tal dagen in Perth om ons te vermaken met een aantal stops.

Fremantle

Aan de monding van de Swan River ligt Fremantle, een havenplaats dat grenst aan Perth. Dit hippe, gezellige en bruisende plaatsje is zeker een bezoek waard als je in Perth bent, het is er erg laidback en je kan er heerlijke fish&chips eten in de haven. Laat je informeren in het visitor center voor een wandelroute door de stad, op deze manier zie je binnen zo’n 2 uurtjes alle highlights van deze stad. Van overdekte marktjes, hoogwaardige koffiebarretjes, streetart, een strand, de haven tot aan toprestaurants en het algehele bruisende stadscentrum. Doen dus voor een dagje!

In 2016 is Fremantle uitgekozen tot een top10 bestemming om te bezoeken door Lonely Planet

Swan river wijnregio

Op slechts zo’n 30 minuten rijden van de CPB van Perth ligt nog een pareltje van een wijnregio, namelijk Swan River. Ook hier, net zoals bij Margeret River, wordt je verwend met de heerlijkste wijnen. Vooral cabernet’s en shiraz wijnen vinden hier hun oorsprong.

Het uitzicht over de wijngaarden van Sandelford

Vele wijnhuizen in deze regio hebben “awardwinning wines” welke je kan komen proeven, dus laat je van tevoren even goed informeren bij het information centre welke wijnhuizen je aandoet. Het is namelijk niet te doen om ze allemaal aan te doen, of je moet er zo’n 2 weken voor uittrekken. Wij hebben Lancaster aangedaan ( waar je gratis kaas krijgt bij je proeverij ) en Sandalfords wines welke echt een aanrader is!

Kings Park en de botanische tuinen

Dit schitterend gelegen park in Perth is meer dan 400 hectare groot en een heerlijke bestemming om te picknicken en te genieten van het uitzicht op de stad. Vanaf hier heb je namelijk een perfect zicht op de skyline van Perth. De botanische tuinen zijn geheel gratis te bezoeken en herbergen alleen bomen en planten die in Australië voorkomen. Dagelijks vinden er gratis rondleidingen plaats, maar je kan ook zelf op onderzoek uit. In de avonduren hebben we hier heerlijk gegeten met onderstaand uitzicht.

Het uitzicht vanaf Kings Park op Perth

Eindoordeel West kust Australië

Ondanks de vele kilometers dat we hebben moeten reizen en de tijd die je hieraan kwijt bent, is de route die we hebben gedaan echt een aanrader.Er is zoveel te zien aan de West kust van Australië, dat je hier makkelijk een kwartaal voor uit zou kunnen trekken. Helaas was ons die tijd niet gegund en hebben het in 4 weken moeten doen.

Maar ondanks die korte tijd hebben we veel kunnen zien en meer dan 8500 kilometer gereden met onze camper. Wat ik wel zou aanraden aan iedereen is om een 4WD te huren, zodat alle wegen voor je begaanbaar zijn en elk national park ook daadwerkelijk te bezoeken is.

Probeer ook in het seizoen op reis te gaan hier welke loopt van April tot Oktober. Op deze manier voorkom je een hoop teleurstellingen van een aantal routes die gewoonweg niet begaanbaar zijn of niet open zijn. Het vooral van buiten het seizoen omgaan is wel, dat het een stuk rustiger is en je af en toe ook echt denkt dat je alleen op de wereld bent.

We hebben genoten van de ruige natuur om ons heen. Ook hebben we genoten van de honderden kilometers autorijden door schitterende landschappen. Je ziet hier flora en fauna die nergens anders ter wereld te zien valt, en dat maakt deze reis echt heel bijzonder.


3 gedachtes over “Westkust Australië

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *