Filipijnen

De voorbereidingen

Ook naar dit Aziatische land kun je heen vliegen zonder een visum aan te vragen. Dit was een gemakkelijke doorreis dus. Vanaf Kota Kinabalu gaat er een directe vlucht naar Manilla, de hoofdstad van de Filpijnen. We hadden voor een prikkie een vlucht op de kop kunnen tikken, ik geloof zo’n 45 euro inclusief bagage. Het enige nadeel was, het was een nachtvlucht. De vertrektijd van 02:20 uur doet ons arriveren in Manilla om 04:10 uur, niet echt ideaal dus. Maar goed, het hotel waar we verbleven was schappelijk en we konden vanaf 05:30 uur inchecken. Althans, dat dachten we…

Manilla, dag 1

Zorg voor een (retour)vlucht het land uit

Nog even wat anders voordat we verder gaan. Wanneer je richting de Filipijnen gaat reizen, moet je ook een ticket hebben die bewijst dat je het land ook daadwerkelijk gaat verlaten. Het visum dat je krijgt is geldig voor 30 dagen, zorg er dus voor dat je ticket naar een andere bestemming binnen dit tijdsbestek ligt. Dit gaf bij ons namelijk tijdens het inchecken nogal wat spektakel.

De afgelopen dagen hadden we een 4-tal vluchten geboekt, elke vlucht bij een andere aanbieder. Tijdens het inchecken moesten we de vlucht overhandigen welke liet zien dat we het land zouden verlaten binnen 30 dagen, helaas konden we de vlucht nergens meer in onze inbox vinden. Er zat dus niets anders op dan onder een ontzettende tijdsdruk een nieuwe vlucht te boeken. Met nog zo’n 10 minuten op de klok voordat het vliegtuig zou gaan vertrekken mochten we dan toch verder.

Met een sprintje naar de gate waar Usain Bolt nog trots op zou zijn, hebben we de vlucht dan toch nog gehaald. Indien een goede voorbereiding was deze stress dus niet nodig geweest. Dus voor diegene die van plan is om naar de Filipijnen af te reizen, zorg voor een retourticket!

Early check in??

Na een prima vlucht en een ritje met een Grab chauffeur naar het hotel, konden we dan inchecken om 05:30 uur. Althans, dat was afgesproken, mits het niet dat er geen kamer meer vrij was. F*CK, meen je niet. Na wat onderhandelingen zouden we in een ander hotel terecht kunnen, maar ook deze had geen kamers meer beschikbaar. Lekker dan. De sofa in de lobby heeft uitkomst gebracht, een paar uurtjes nachtrust hebben we toch nog kunnen pakken. Om 11:00 uur konden we de kamer op, niet geheel volgens afspraak maar goed. We moesten het er maar mee doen.

Makati & het Fire Fly roofdeck

Deze hippe wijk, Makati, is een beetje het moderne gedeelte van de stad Manilla. Vele restaurants, van een wat betere kwaliteit als de rest in de stad, zitten in deze wijk gevestigd.

Dit deel van de stad is ook wel het financiële hart. Hoge wolkenkrabbers waarin banken en bedrijven zijn gevestigd zijn het beeld van dit deel van Manilla. Veelal luxueuze hotels kan je hier dus ook vinden, met de nodige rooftop zwembaden en/of barren. Zo zijn wij neergestreken op de 33e verdieping van het City Garden Grand hotel. Hier zit de Firefly roofdeck bar, waar je een fantastisch uitzicht hebt op de stad Manilla. Ook een mooie spot om de zon onder te zien gaan.

Het uitzicht vanaf het Firefly roofdeck
33e verdieping van het City Garden Grand hotel in de wijk Makati

Het mooie hier is ook nog dat de prijzen gigantisch meevallen. Voor een flesje bier betaal je hier 120 Filipijnse Pesos, wat neerkomt op zo’n 2,20 euro. Een koopje toch als je kijkt op welke plek je zit.

Armoede en sloppenwijken

Wat even schrikken was toen we in Manilla arriveerden is dat je meteen geconfronteerd wordt met de grootschalige armoede die heerst in deze stad. Persoonlijk heb ik in 1 dag veel bedelende kinderen in de supermarkten gezien. Met bijna 13 miljoen inwoners in Manilla echt een grote metropool, en hiervan leeft een groot deel in grote armoede. In de jaren ’90 was Manilla een beruchte bestemming om haar sekstoerisme. In veel barren in de stad vierde prostitutie hoogtij. Dit was vaak voor velen de enige manier om nog de eindjes aan elkaar te knopen.

Heb deze foto niet zelf gemaakt, had helaas geen tijd om deze wijk te bezoeken. Maar wil wel even het verhaal kwijt over de armoede die in deze stad de boventoon voert

De wijk Tondo is veruit de armste wijk in Manilla. Hier leven mensen in huisjes die niet veel meer zijn dan een aantal houten palen met golfplaten erop. Smokey Mountain is een beroemde plek in deze wijk, de ongeveer 35.000 mensen die hier leven wonen er onder embarmelijke omstandigheden. Tussen het afval, vlakbij een rivier waarin gewassen maar ook gepoept en geplassen wordt, in kleine hutjes, kortom afschuwelijk. Je kan een tour boeken om deze wijk te bezoeken, alleen bezoeken is te gevaarlijk en wordt afgeraden. De opbrengst komt geheel ten goede voor deze wijk. Als je tijd hebt, misschien is deze wijk het bezoeken waard, al is het alleen maar om een donatie te doen voor deze veelal kansamre kinderen. Snel deze stad verlaten en morgen het vliegtuig in op weg naar het eiland Palawan.

Coron, Palawan, dag 2 t/m dag 7

Na een korte vlucht van zo’n 40 minuten met Skyjetair zijn we aangekomen op Coron. Bij het zeer kleine vliegveld staan minivans te wachten die je voor 150 Pesos naar je hotel/hostel vervoeren. Dit is een standaardprijs, je hoeft hier dus niet te onderhandelen. Je wordt vanzelf naar de juiste minivan gedirigeerd. Een ritje van iets langer dan een half uur brengt je in het stadje Coron, de uitvalsbasis voor bijna alle reizigers die Coron bezoeken. Vanaf hier worden alle tours georganiseerd, je kunt gaan snorkelen, duiken of strandhoppen. Of lekker een aantal dagen een scooter huren en zelf het eiland gaan ontdekken. 

1 van de meest bekende plaatjes van Coron

Marcilla beach, een verborgen strand voor jezelf

Zo zijn we de eerste 2 dagen op de scooter de oostkant van het eiland gaan ontdekken. Het hostel waar we verbleven, Dayon hostel, heeft ons erg goed geholpen om een aantal plaatsen op maps.me te markeren. Zo kregen we de tip om Macilla beach te gaan bezoeken. Een rit op de scooter van ongeveer 2 uurtjes, al is het slechts 25 kilometer rijden. De wegen zijn hier zo slecht, dat je eigenlijk rijdt op zandwegen met puin. En daarmee bedoel ik grote keien, stenen en diep geaarde wortels. Erg oppassen dus en voorzichtig rijden, zeker als je het niet gewend bent om op een scooter te rijden. Wanneer je dit ervoor over hebt, word je wel beloond. Zo hadden wij het strand en de zee volledig voor onszelf voor een aantal uren. Wel 1 aandachtspunt: Pas op voor sand flies, wij hadden zo’n 10 dagen last van deze bulten!

Ietwat verlaten, en een aardige rit en wandeling verder, maar dan heb je ook echt een private beach voor jezelf
De zee helemaal voor jezelf

Schitterende uitzichten

Na een aantal uren op het strand te hebben gelegen en een lekkere wandeling te hebben gemaakt, zijn we weer op de scooter gestapt. Omdat er weinig tot geen restaurants zijn aan deze kant van het eiland, hebben we een lunch gehad bij een local thuis. Wat simpele noodles en een zakje chips was het enige dat er voorradig was helaas, maar goed, we konden er weer even tegenaan. De terugweg werden we beloond met schitterende uitzichten. 

Slechts 1 van de schitterende uitzichten tijdens de scooterrit over het eiland

Cabo beach & de hot spring

Iets dichter bij Coron gelegen, en dus ook iets drukker, is Cabo beach. Dit strand is een stuk gemakkelijker te bereiken. Slechts een klein deel van de weg rij je hier over slechte zandwegen naar toe. Doordat we vanaf Marcilla beach kwamen, was deze ervaring wel een stuk minder. Wel heb je een schitterend uitzicht op Coron Island vanaf hier. Als afsluiter ligt op zo’n 15 minuten rijden nog een hot spring, prima om nog een uurtje of 2 in te relaxen. Een heerlijk warm bad van zo’n 40 graden doet je bijna vergeten dat je de afgelopen dagen nergens een warme douche hebt gehad. 

Nog 1 van de mooie uitzichten

Ocam Ocam beach

Doordat Coron is gelegen op een redelijk groot eiland, zijn de afstanden best ver. Zo hebben we ook de westkant van het eiland bezocht om naar Ocam Ocam beach te gaan. Een strand zoals je dat kent vanuit de reisbrochures, azuurblauwe zee, parelwitte stranden, geflankeerd door een schitterende groene rij palmbomen en een aantal typische Filipijnse bootjes die in het water liggen.

Olam Ocam beach, een pareltje op zo’n 2 uurtjes rijden vanaf Coron

En het mooie is, hier waren slechts een handjevol toeristen te vinden. De rit naar Ocam Ocam beach is ongeveer zo’n 75 kilometer, goed voor zo’n 2 uurtjes scooteren. Gelukkig is de weg hiernaartoe keurig aangelegd en is de route een stuk veiliger dan naar Macilla beach. Ben je niet zo’n Valentino Rossi op de scooter, is het een slimme keuze om Ocam Ocam beach aan te doen in plaats van Marcilla beach. En ben je avontuurlijk genoeg om een klim te doen de berg op aan de rechterzijde van Ocam Ocam beach, dan wordt je beloond met schitterende vergezichten. 

Ocam Ocam beach gezien vanaf de top van de heuvel

Lunch bij de locals

Ook hier vind je eigenlijk geen restaurants, en als je wat wilt eten is het helemaal niet gek om het gewoon aan de locals te vragen die hier rondlopen. Ze koken graag voor je, en ook nog eens voor een prikkie. Zo hebben wij geluncht bij mensen thuis op de weg terug van Ocam Ocam beach richting de hoofdweg. Voor omgerekend nog geen 5,= euro hadden we een grote fles water, kip van de BBQ, knoflookrijst en een noodlesoep met kip. Neem wel de tijd, want het duurde zo’n 50 minuten voordat het eten op tafel kwam. Maar 1 voordeel, het is super vers en met liefde voor je bereid. 

Bij deze mensen thuis hebben we genoten van een heerlijke lunch

Island hopping met 1 van de tours

Waar eigenlijk elke reiziger voor naar Coron komt, zijn de schitterende eilanden en stranden die hier in de omgeving liggen. Deze zijn te bereiken per boot, waardoor het slim is om met 1 van de vele tours mee te gaan. Je kunt ervoor kiezen om het zelf te regelen, maar dan moet je al wel met een groep van zo’n 6 personen zijn om goedkoper uit te zijn. Wij hebben gekozen om met een Ultimate tour mee te gaan.

De tocht vaart langs mooie rotsformaties met helderblauw water

Vergelijk de prijzen, want deze verschillen nogal. Wij hebben er 1200 Pesos voor betaald, terwijl sommige voor dezelfde tour 1600 Pesos durven te vragen. Eigenlijk doen alle tours ongeveer dezelfde plekken aan, heel veel verschil is er niet, maar laat je even goed informeren.

Dit is 1 van de eilanden die we bezochten om te gaan snorkelen, de exacte naam ben ik helaas vergeten

De plekken die wij onder andere hebben aangedaan zijn Twin Lagoon, Skeleton Wreck, Coral Garden, Kayangan Lake en Siete Pecados.

Kayangan lake, een verfrissende stop voor een heerlijke duik

Op expeditie richting El Nido, Palawan, dag 7 t/m dag 9

De volgende stop in de Filipijnen die we aandoen is El Nido. Er zijn verschillende manieren om El Nido te bereiken. Zo kun je vliegen, voor een paar tientjes heb je al een ticket op de kop getikt. Maar gezien de schitterende omgeving is deze optie de minst leuke naar mijn mening. Dan is er ook nog een ferry, die je in ongeveer 3 uur van Coron naar El Nido brengt. De prijs hiervan is ongeveer 30,= euro. De optie welke wij hebben genomen, is om met een expeditie van Coron naar El Nido te varen. Dit is een 3-daagse boottocht met een select gezelschap van zo’n 25 personen. Tijdens deze tocht doe je de mooiste plekken aan, van verlaten stranden tot mooie snorkelspots. Je slaapt 2 nachten op het strand, op onbewoonde eilanden en aan niets zal het je ontbreken. Een schitterende ervaring die helaas wel iets aan de prijzige kant is, namelijk 250,= euro per persoon. Maar het is het dubbel en dwars waard.

Met deze typische Filipijnse boot gingen we op een 3-daagse expeditie van Coron naar El Nido

Dag 1: Ditaytayan Island & Depalian Island

Klokslag 8 uur zijn we in de ochtend richting de haven gegaan van Coron. Vanuit hier zou onze boot vertrekken richting El Nido. Met in totaal 28 personen vertrokken we rond 9 uur op weg naar een aantal eilandjes om te snorkelen en te zwemmen. Tevens werd een prachtig strand aangedaan om even aan onze “tan” te werken, het was immers een zonovergoten dag! 

1 van de vroege stops tijdens de eerste dag van onze boottocht

Doordat de route van tevoren niet helemaal vast staat weet je niet welke eilanden je gaat aandoen. De enige vaste plekken zijn eigenlijk de 2 overnachtingen die vast staan. Zo zijn we na een aantal uren varen, snorkelen en zwemmen aangekomen bij Depalian Island. Dit is de plek waar we de eerste nacht blijven slapen. De tenten zijn opgezet op het strand, waardoor je het rustig kabbelende water heerlijk op de achtergrond hoort. Een prachtplek om te overnachten, wat een rust, wat een schoonheid en wat een uitzicht. 

De plek van onze eerste overnachting, een tent op het strand van een onbewoond eiland

In de avonduren vermaken we ons nog met wat volleybal op het strand, er wordt gefrisbeed, ’s avonds wordt er heerlijk gegeten en tot laat in de avond wordt er gezongen bij het kampvuur door onze Belgische reisgenoot. Een prima afsluiter van de eerste dag varen.

Genietend van mooie uitzichten vanaf de boot

Dag 2: Linapacan Island, Cagdanao Island & Colaylayan Island

Gewekt door de kraaiende hanen, door de geluid van een rustige zee en de eerste lichtstralen van de ochtendzon konden we om 06:30 uur aan de tweede dag beginnen. Om 07:00 uur stond het ontbijt voor ons klaar en een uurtje later werden we met een aantal kajaks weer richting onze boot gevaren. De volgende dag kon beginnen. We hebben in totaal zo’n 6 stops voor de boeg, vandaar dat we ook redelijk op tijd vertrekken. Als eerste gaan we naar Araw beach decabaitot island, slechts een korte stop om van een parelwit strand te genieten en wat te snorkelen. Een prima begin van de dag. Vervolgens gaan we op weg naar Sharon island om wat verse vis in te slaan voor onze lunch. De afgelopen 2 dagen werden we verwend met verse tonijn, heerlijk!

De stop om verse vis op de kop te tikken voor de lunch van deze middag

Cliffjumping

Na de lunch gingen we op weg naar Linapacan Island, hier konden we van een klif van zo’n 7 meter afspringen. Mooi om te doen, want je denkt dat 7 meter niet zo hoog is, totdat je er bovenop staat en de diepte in moet springen. Al met al een super toffe ervaring. 

Voor de waaghalzen onder ons, een sprong vanaf zo’n 7 meter het water in

Na dit spektakel werd er koers gezet richting Cobra island en Cagdanao island. Twee snorkelingspots die niet al te ver van elkaar vandaan lagen. Het zouden de beste spots van de tour moeten zijn, maar eerlijk gezegd vielen ze nogal tegen. Veel dood koraal en een aantal verdwaalde kwallen deden het snorkelen niet veel goeds. Helaas maar kort het water in geweest om niet te prooi te vallen aan deze beesten. 

Overnachten op het strand deel 2

Zo rond een uurtje of half 6 kwamen we aan bij Colaylayan island, het eiland waar we onze tweede overnachting zouden doorbrengen. En eerlijk is eerlijk, dit eiland was nog mooier dan gisteren. Er stonden 8 schattige cottages op het strand waarin we de nacht verbleven. De cottages waren zo opgesteld, dat je allereerst van de schitterende zonsondergang konden genieten. Wat een plaatje was dit zeg! 

Wat een plaatje toch, hier kan je elke dag wel overnachten

In de avonduren werd hier genoten van een nog mooiere zonsondergang dan de dag ervoor. De lucht kleurde geel, rood, blauw, paars en roze tegelijkertijd. En dat met op de achtergrond een eiland, een Filipijnse boot die voor de kust lag en een rustig kabbelende zee. Dit was even genieten tot de max.

Zonsondergang tijdens onze 2e nacht van de expeditie

Dag 3: Deapila beach, Nacpan beach, Caolao Lagoon or Paradise beach & El Nido Port

Je hebt geen wekker nodig als je op dit soort paradijselijke plekken slaapt, je wordt vanzelf wakker van de zon en de heerlijke geluiden om je heen van de natuur. Zo ook op dag 3, om 06:00 uur gaan je ogen automatisch open. Heerlijk om zo te kunnen leven. Een serene rust omarmt je wanneer je de cottage uit komt lopen. Er is niks, niemand, slechts een heremietkreeftje die geruisloos over het strand paradeert in zijn slakkehuisje. Je beseft je nogmaals in wat voor een paradijs je tercht bent gekomen.

Een Filipijns dorp vlakbij El Nido

Na een prima ontbijt varen we richting Deapila beach om een bezichtiging te doen aan een Filipijns dorp. Hier hebben we even inzicht hoe het dagelijkse leven eruit ziet. We mogen een school bezichtigen, mogen basketballen met de jeugd aldaar en spelen een potje volleybal op het strand. Mooi om te zien hoe basic het leven is, en hoe blij de mensen eruit zien. Hier kunnen we in Nederland nog iets van leren.

Er werd een potje basketbal gespeeld tegen de Filipino’s
En er werd nog een partij volleybal afgewerkt op het strand

Op weg naar de eindbestemming: El Nido Port

Vervolgens werd er koers gezet naar Nacpan beach, een schitterend strand op een uurtje van El Nido. Hier hebben we nog wat gezwommen, werden de eerste backpacks uitgeladen van onze Nederlandse meiden Folkertje & Dieuwke en een aantal pakten nog een van de laatste snorkelkansen van deze trip. De lunch werd weer bereid om nog 1 keer te kunnen genieten van het heerlijke eten.

Elke dag werd de BBQ vol gelegd met kip en tonijn

Een laatste korte stop van een uurtje bracht ons nog bij Paradise beach en de Caoloa lagoon. Hier konden we nog wat kajakken en met wat geluk nog wat zeeschilpadden spotten. Het was geen dag om het casino te bezoeken, want het geluk was niet met ons. Geen zeeschilpad te bekennen. Wel genoten van een mooie lagoon en een heerlijke tocht in de kajak.

Er werd gekoerst richting de haven van El Nido. Langs nog een aantal paradijselijke eilanden en een tweetal privéresorts waar de prijzen voor een overnachting opliepen tot zo’n 500,= euro per nacht te zijn gevaren, kwamen we dan na 3 volle dagen aan bij onze eindbestemming: El Nido. Het was een heerlijk avontuur dat het geld dubbel en dwars waard was. Nu een aantal dagen om bij te komen van deze mooie ervaring in El Nido.

El Nido, Palawan, dag 10 t/m dag 13

Ai, toch iets verkeerd gegeten waarschijnlijk. En toch iets te fanatiek gebasketbalt op blote voeten. Een tweetal dagen een date met mijn hotelbed, er zit niets anders op. Ik kan me niet heugen dat ik ooit een dag ziek ben geweest, maar gisteren kon toch echt in de boeken als een ziektedagje. De Wc-pot was even mijn beste vriend, en waarschijnlijk is dit de eerste keer in mijn leven dat ik nuchter heb moeten overgeven. Toch iets niet helemaal goed met het eten, van de 28 medereizigers was ongeveer de helft ziek de volgende dag.

En dat potje fanatiek basketballen op blote voeten heeft me 2 grote bloedblaren opgeleverd onder mijn voeten. Het lopen was zo pijnlijk dat het leek alsof ik op glasscherven liep. Even 2 dagen rustig aan doen dus. In de tricycle, een van de typische vervoersmiddelen in de Filipijnen, heb ik nog iets van El Nido kunnen zien de laatste dag. Gelukkig ging het vanaf de derde dag beter, maar helaas heb ik niks kunnen ervaren van het dorpje El Nido. Vandaag gaan we richting Port Barton, om daar de laatste dagen door te brengen voordat we naar Cebu vliegen.

De tricylce, een brommer met een extra bakkie, het typische vervoermiddel op de Filipijnen

Port Barton, Palawan, dag 13 t/m dag 17

Om 13:00 uur zijn we vertrokken vanuit El Nido per minivan richting Port Barton. Voor 500 Pesos per persoon zit je zo’n 3 1/2 tot 4 uur in dit busje voordat je Port Barton bereikt, hier zit dan nog wel een korte lunchbreak bij inbegrepen. De chauffeur die wij hadden dacht een heuse autocoureur te zijn. De maximumsnelheid werd meerdere malen overschreden en de bochten werden scherp aangesneden. Misschien goed voor wat tijdswinst, maar voor je maag allerminst. Het laatste half uurtje van de reis is de weg ook niet geasfalteerd, waardoor je Port Barton bereikt door een zandweg/puinweg te trotseren. Maar het resultaat mag er zijn: Een idyllisch kustplaatsje gelegen in een kleine baai, slechts 6000 inwoners, een zandstrand, palmbomen en omringd door bos. Welkom in Port Barton.

De baai van Port Barton, een 1500 meter lang zandstrand met tientallen bootjes

Huur een dagje een scooter

Op 1 van de dagen dat we in Port barton waren hebben we een scooter gehuurd. 600 Pesos voor de gehele dag inclusief benzine is ietwat aan de prijzigere kant, maar goed, onderhandelen zat er helaas niet in. En als je dan bedenkt dat het ongeveer 8,= euro is, moet je ook niet lopen zeuren dat je het voor 7,= euro wil. Let overigens wel op: De wegen zijn in Port Barton super slecht, en zijn eigenlijk niet eens wegen te noemen. Het zijn meer grind- en zandpaden met veel uitstekende rotspartijen en loszand. Een beetje stuurmanskunst is dus wel vereist wanneer je hier zelf op pad gaat met de scooter. Maar wanneer je de snelheid aanpast ben je wel vrij om te gaan en staan waar je wil. Op deze manier kom je op mooie plekken rondom Port Barton waar je anders nooit terecht zal komen. maps.me wijst je keurig de weg over de verlaten zandpaden. Zo kwamen we na een tweetal uurtjes rijden ineens middenin een “woonwijk” tussen de palmbossen, prachtig toch?

Papawyan waterval

Ook zijn er in de buurt van Port Barton een tweetal watervallen te vinden. Wij hebben alleen de dichtsbijzijnde bezocht, de Papawyan waterval. Ideaal om even af te koelen van de zomerse temperaturen en het warme zeewater.

Na een korte hiken door de bossen bereik je de Papawyan waterval

De watervallen op zich zijn niet zo heel bijzonder; slechts een kleine straal water dondert naar beneden vanaf zo’n 25 meter hoogte in een klein natuurlijk meertje. Je kan er een duik nemen vanaf de rotsen en je kan er even tot rust komen temidden van de natuur. Het is namelijk ongeveer een kilometer lopen vanaf het checkpoint, waardoor je midden in de bossen zit. En heb je geluk, dan ben je er helemaal alleen. Een lekkere plek om even je zonden te overdenken.

White beach

Op slechts een drietal kilometer van Port Barton ligt “White Beach”. Een strand dat op een tweetal manieren te bereiken is. Ten eerste met de scooter, maar dit korte ritje kost je bijna een uur omdat de weg ernaartoe zo slecht begaanbaar is. En ten tweede, met de boot vanaf het strand in Port Barton. Voor 150 Pesos brengt 1 van de locals je met hun eigen boot naar White Beach. Je kan het gewoon vragen aan 1 van de locals, ze zijn zo vriendelijk om je erheen te brengen. Op White beach kan je kajaks huren, chillen in de hangmat en vooral genieten van een mooi strand. Een ideale dagbesteding in Port Barton.

White beach, op slechts een aantal kilometer van Port Barton

Island hopping

Ook hier kan je een aantal verschillende tours maken om een aantal eilanden te bezoeken om te gaan snorkelen. Ze zijn allemaal hetzelfde geprijsd, namelijk 1200 Pesos, maar doen een aantal verschillende plekken aan. Wij hebben via onze homestay waar we verbleven, Chisiphil, een tour geregeld. De eigenaar had zelf namelijk een boot waardoor we voor dezelfde prijs een aantal spots konden aandoen die we zelf wilden. We gingen lunchen op een onbewoond eiland en deden starfish island aan waar we tientallen zeesterren hebben gezien. Het hoogtepunt van deze boottocht was het aandoen van een snorkelspot waar we zeeschildpadden konden spotten. We hadden geluk en hebben er 2 gespot tijdens onze tocht. Supermooi om deze beesten van dichtbij te mogen zien. Tevens waren het Twin Reef en het fantastic reef 2 van de betere snorkelspots die ik op de Filipijnen heb gezien. Kleurrijk koraal en vele vissen zoals de papegaaivissen en de clownvissen. 

Onze lunchplek tijdens de snorkeltour

Op naar Cebu, althans, dat dachten we

Na een verblijf van 4 dagen zat het erop in Port Barton. We hadden na 3 dagen voor het eerst een WiFi connectie dus meteen maar even inchecken voor de vlucht van de 13e februari. Althans, dat dachten we. Bleek dat onze vlucht de 12e februari ging, foutje! Vlucht gemist dus, snel schakelen en een nieuwe vlucht boeken. Gelukkig was er nog plek op een vlucht voor 14 februari, kostenplaatje 135,= euro. Helaas een kleine onvoorziene kostenpost, maar goed, wel weer een mooi verhaal. Gelukkig konden we nog een nacht extra verblijven in onze homestay, we hadden alleen geen geld meer. En dat is ook wel een puntje van aandacht wanneer je Port Barton gaat bezoeken: Er is hier namelijk geen mogelijkheid om geld op te nemen, er is geen ATM in de nabije omgeving. Neem dus genoeg cash mee als je vanaf Puerto Princessa of El Nido komt. Gelukkig voor ons hadden we nog wat euro’s en dollars op zak, waardoor we in een lokale supermarkt nog wat Pesos konden wisselen. Eind goed al goed, een dagje langer in Port Barton is ook geen straf. 

Dan nog maar een extra dagje schillen in Port Barton, geen straf in dit laidback dorpje

Moalboal, Cebu, dag 18 & dag 19

Een dagje later dan gepland, maar daar waren we dan toch. Best nog wel een fikse reis achter de rug. Eerst een rit in de minivan richting het vliegveld van Puerto Princessa, deze reistijd was zo’n 3 uur. Vervolgens een vlucht van een uur, een taxirit van het vliegveld richting het busstation zuid in Cebu van dik een uur om daar nog een 4 uur durende bus te pakken richting Moalboal. Heftig, al met al zo’n 11 uur bezig geweest om onze volgende bestemming te bereiken.

Tip: Pak een witte taxi vanaf het vliegveld, deze was nog goedkoper dan een Grab. Wij betaalden nog geen 400 Pesos voor een rit van zo’n 5 kwartier. En de bus richting Moalboal was 115 Pesos per persoon, omgerekend iets meer dan 2,= euro. En dit is dan voor een reis van 90 kilometer. Mocht je haast hebben en geen zin hebben in zo’n lange rit, neem dan een privatecar vanaf het vliegveld. Voor 2500 pesos brengen ze je in 2 uurtjes naar Moalboal.

Panagsama beach

Verwacht hier niet een wit zandstrand, Panagsama beach is een ietwat rotsachtig klein strandje. Maar het is zeker het bezoeken waard. Je kan hier namelijk vanaf het strand op zo’n 30 meter in de zee al fantastisch snorkelen. Moalboal wordt vooral aangedaan om te duiken en snorkelen. 1 van de highlights hier voor de kust, is dat er miljoenen sardientjes in scholen langszwemmen. Ik weet niet of je Life of Oceans hebt gezien, of misschien een aflevering op National Geographic, maar je waant je precies alsof je zelf een hoofdrol speelt in zo’n aflevering.

Op slechts een meter of 30 voor de kust van Moalboal, de sardines. Zelfs met een snorkel is dit te bekijken, je hoeft er geen duiker voor te zijn

Vooral bij het gele huisje, je ziet vanzelf wat ik bedoel, speelt dit schouwspel zich af. Verplaats je daarna een kilometer naar links, en je snorkelt op een geweldige spot met een mooi rif die uit het niets ineens zo’n 20 meter de diepte in duikt. Een prachtplek, waar je een grote kans hebt om zeeschilpadden te spotten. Ik had het geluk om er 2 te zien, prachtig! En het mooie is, er is hier bijna niemand die met je mee geniet.

Vlakbij de kust van Moalboal zijn deze schitterende zeeschilpadden te ontmoeten

Kawasan falls

Op ongeveer een uurtje scooteren vanaf Moalboal liggen de Kawasan falls. Deze spot is een ideaal uitje voor de “thrillseekers” onder ons. Je kan hier namelijk perfect aan canyoning doen. Oftewel, het klimmen op de cliffs, het van de watervallen afspringen en het abseilen van deze rotsen. De tours zijn redelijk aan de prijs en het heeft zeker nut om eens even rond te kijken wat de prijzen doen bij verschillende aanbieders.

De omgeving is schitterend, met helder blauw water & mooie stroomversnellingen

Prijzen varieerden van 1100 Pesos tot 2300 Pesos. En wil je helemaal geld besparen, betaal dan alleen de entreeprijs voor de Kawasan falls. Je hebt namelijk dan al toegang tot dezelfde locatie waar de canyoning tours plaats vinden. Ben je voorzichtig genoeg, dan kan je op eigen gelegenheid ook de sprongen wagen. Je hebt dan alleen geen helm op en schoenen aan, de keus is aan jou! Wij hebben geheel gratis deze watervallen bezocht doordat we via een afgelegen weg bij locals terecht kwamen. Deze hebben ons via een prachtige hike de watervallen laten zien. En de sprongen van de watervallen, we hebben ze overleefd! Goed kijken waar de anderen springen, dan is er niets aan de hand.

Van de hoogste waterval, zo’n 15 meter, mag je helaas niet vanaf springen

Huur ook hier een scooter

De omgeving van Moalboal is perfect om met de scooter te ontdekken. De wegen zijn er fantastisch en het is er niet zo heel erg druk. Hierdoor kan je in een dag tijd veel kilometers maken en veel zien van de omgeving. Zo zijn wij op de scooter zo’n 80 kilometer onderweg geweest. We zijn de bergen ingeweest, diverse dirtroads ingeslagen en genoten van geweldige uitzichten.

Vanaf de top van deze berg hebben we een hike gedaan richting de watervallen

Zo kwamen we bij een familie terecht die in een afgelegen hutje in de bergen woonden. 1 van de kinderen was onze privégids en wees ons via een geweldige hike downhill richting de watervallen. Hij is de gehele ochtend bij ons gebleven. Voor een beloning van 300 Pesos, omgerekend zo’n 5,= euro, heeft hij ons de mooiste plekjes laten zien zoals alleen locals deze weten te vinden. De scooter was veilig bij zijn ouders “geparkeerd” voor een vrije gift van 50 Pesos. Een mooi avontuur voor een prikkie zullen we maar zeggen.

Keurig geparkeerd bij een gezinnetje thuis

Oslob, Cebu, dag 20 & dag 21

Laat in de middag zijn we met de lokale bus vertrokken richting Oslob. Deze bussen rijden over het gehele eiland, en elk half uur is er wel eentje die voorbij komt om in te stappen. De kosten zijn een lachertje, voor nog geen 250 Pesos zijn we met 2 personen ongeveer 3 uurtjes later in Oslob. Er is wel een overstap nodig in Bato, maar binnen 15 minuten zit je vanaf hier al weer in de bus om je weg te vervolgen. Ideaal reizen dus “on a budget”. De tricycle rijders durven namelijk zo’n 2000 Pesos te vragen, meer dan 8 keer zoveel dus. En hoe mooi is het om die ervaring mee te maken van de lokale bussen. Wat mij betreft is dit lokale reizen het mooiste wat er is.

Zwemmen met walvishaaien

De reden waarom veel reizigers Oslob bezoeken, is omdat je hier kan zwemmen met walvishaaien. Deze grote vriendelijke reuzen kunnen zo’n 18 meter lang worden en zijn dus best indrukwekkend om te zien. Echter zijn ze compleet ongevaarlijk voor mensen, waardoor het een echte beleving is om naast deze schitterende beesten te mogen zwemmen. Er is echter wel 1 grote maar, en dat is dat de walvishaaien worden gevoerd in Oslob. Dit is de reden waarom ze iedere ochtend terugkeren naar deze plek. Ze migreren niet meer vrij door de oceaan, omdat ze zijn aangeleerd om hier op een gemakkelijke manier aan eten te komen. Dit doet me wel pijn aan mijn hart. Echter kon ik de verleiding niet weerstaan om van zo dichtbij deze schitterende beesten te mogen aanschouwen.

Het gaf een dubbel gevoel, maar ik vond het wel ontzettend gaaf. In Donsol bestaat ook de mogelijkheid om te zwemmen met walvishaaien. Hier kan je ze wel in hun natuurlijke omgeving zien en worden ze niet bijgevoerd. Helaas lag deze bestemming niet op onze reisroute.

Vroeg uit de veren

Wanneer je een ontmoeting met deze walvishaaien wil hebben, zal je vroeg moeten opstaan. Meestal zijn de walvishaaien vanaf een uurtje of 7 in de ochtend tot een uurtje of 12 hier te aanschouwen. Onze wekker stond om 04:30 uur, zodat we om 05:00 uur bij de Whaleshark ticket office konden zijn.

Een bijkomend voordeel van vroeg opstaan: Genieten van de zonsopkomst

Maar dan ben je er nog niet. We hebben zo’n 4 uur moeten wachten in totaal. Rond een uurtje of 9 zaten we in de boot en mochten een half uur “genieten” om deze indrukwekkende en mooie walvishaaien van heel dichtbij te mogen aanschouwen.

Vanaf de boot had je een goed zicht op de grote bek die ze hebben om het plankton uit het water te “zeven”.

Al met al is het een supergave ervaring, maar wel met dubbele gevoelens. Ik had het zeker niet willen missen, maar zal misschien de volgende keer naar Donsol gaan. Het is in Oslob een ware moneymaking machine namelijk. Ik denk dat er deze dag wel zo’n 2500 mensen het water zijn ingegaan. En op deze manier blijft het natuurlijk wel intact.

Siquijor, Visayas, dag 22 t/m dag 25

Na een 2 uur durende tocht met de ferry vanaf Cebu zijn we aangekomen op Siquijor. Een eiland dat nog niet door heel veel toeristen is ontdekt, waardoor het er nog heerlijk rustig aanvoelt. Geen grote steden op dit eiland maar kleine dorpen waar zelden een toerist komt. Nog geen groot vliegveld, nog geen taxi’s en buslijnen, en nog een plek waar de locals wat doen voor je zonder hier iets voor te vragen. Zo werden we door een local naar de ferry gebracht achter in zijn busje toen we aan de kant van de weg stonden met onze backpacks. Hij stopte, vroeg waar we heen moesten, laadde de backpacks in het laadruim en rijden maar. Na een rit van 14 kilometer, een aantal verhalen over zijn familie en een stop bij zijn huis had hij ons afgezet bij de ferry. Wij wilden hem betalen, maar hij nam het geld niet aan. Hij vond het prachtig dat hij ons had mogen brengen en ons had kunnen helpen, voor niets. Welkom op Siquijor. 

Huur een scooter

De manier om dit compacte eiland te verkennen is natuurlijk met de scooter. De prijzen zijn op dit eiland een stuk lager dan op de rest van de Filipijnen. Wij huurden een scooter voor 350 Pesos per dag, een prima prijs in tegenstelling tot bijvoorbeeld Coron of El Nido. Je kan het gehele eiland rondrijden in slechts een aantal uren. De wegen zijn goed te noemen, op slechts een aantal binnenwegen na. Mooi is om niet alleen de kustweg te rijden, maar om ook juist de binnenlanden te verkennen. Neem gerust een afslag naar links of naar rechts want verdwalen doe je op dit eiland niet. Je komt altijd wel weer op de grote kustweg uit. In het midden van het eiland ligt Mount Malabahoc. Hier is een uitzichtpunt te vinden, maar ik vond deze nogal tegenvallen. Daarentegen kan je bij het Infinity Heights resort geweldig van het uitzicht genieten. Wij hebben hier een ochtend ontbeten. Tevens hebben ze een infinitypool, helaas mag je daar alleen gebruik van maken wanneer je er overnacht.

De infintypool bij het Infiniy Heights resort

Saladoong beach

Misschien is dit wel het meest bekende strand van Siquijor, maar wat mij betreft niet de mooiste. Ten eerste is het er best wel druk, en er is slechts een klein stuk strand dat echt geschikt is om even lekker tot rust te komen. Wat wel interessant is aan deze plek, is dat er een tweetal duikplanken zijn gemaakt bovenop de kliffen. Hier kan je vanaf springen als je durft, de hoogte is namelijk zo’n 12 en zo’n 15 meter.

De hoogste van de 2 “duikplanken”

Ook is er een glijbaan aanwezig die je regelrecht de zee in laat glijden. Wel heb je hier mooie uitzichten vanaf de kliffen op de kustlijn van Siquijor. Tevens had ik geluk, want ik heb er ook een zeeschildpad gespot. 

Slechts een klein stukje strand, maar wel schitterende vergezichten

Planton beach

Wanneer je op zoek bent om echt even een aantal uren op een mooi strand te liggen, dan kom je uit bij Planton beach. Hier vind je wel een kilometer lang wit zandstrand met wuivende palmbomen en een helderblauwe zee. Het is er een stuk minder druk dan bij Saladoong beach en dus wat mij betreft ook een stuk leuker. Tevens hoef je hier geen entreegelden te betalen, iets wat bij Saladoong beach wel het geval is. Wij betaalden hier 40 Pesos per persoon om het strand te mogen betreden. Planton beach is dus gratis. 

Planton beach, een strand zoals je dat op de Filipijnen verwacht

Dr. Fish bij de Old Enchanted Balete Tree

Wanneer je al scooterend over het eiland de wegen trotseert, kom je vanzelf een keertje langs de eeuwenoude Balete Tree. Volgens de inwoners van Siquijor is deze boom de plaats waar alle geesten van dit eiland ronddwalen. Een mooi verhaal natuurlijk, maar waar de meeste toeristen voor hierkomen is de natuurlijke SPA die er zich hier bevindt. Er is namelijk een kleine vijver waar honderden visjes inzitten die het heerlijk vinden om je voeten te ontdoen van eelt en viezigheid. Zie het zoals een Dr. Fish behandeling bij de Veluwse Bron. Aleen betaal je er geen 20,= euro voor voor slechts 10 minuten, maar 10 Pesos voor een onbeperkte tijdsduur. Je moet er wel even aan wennen, want het kietelt behoorlijk.

goed voor de voeten, tientallen visjes die je een “bijna gratis” Dr. Fish behandeling geven

Cambugahay Falls

In de binnenlanden van het eiland van Siquijor zijn een aantal watervallen te vinden waarvan de Cambugahay Falls de meest bekende zijn. Hiervan zijn er 3 voor toeristen te bereiken, een ander deel is helaas niet toegankelijk. Je kan er wel mooie plaatjes van schieten, maar ik had ook nog wel een stukje stroomopwaarts willen lopen om de rest van de rivier te kunnen aanschouwen. De omgeving is er namelijk prachtig.

Vanaf hier heb je helaas geen toegang meer om stroomopwaarts te lopen

Maar niet getreurd, want de 3 delen van de waterval die wel bereikbaar zijn voor ons, bieden genoeg vertier voor een paar uurtjes. Je kan er namelijk een aantal “ropeswings” maken in het schitterende turquoise water. De locals doen dit met dubbele backflips, ik liep me echter gewoon vallen met een bommetje. Acrobatiek moet je overlaten aan degene die het ook daadwerkelijk kunnen.

Acrobatiek aan de touwen

Wat ik wel een nadeel vond, is dat er voor elke ropeswing apart betaald moest worden. Ik heb voor 1 ropeswing 50 Pesos betaald, hiervoor mocht ik wel zo vaak als ik wilde. Er zijn er in totaal 3, dus kies van tevoren uit welke je graag wil doen. (Of neem ze allemaal voor 150 Pesos natuurlijk).

Het plaatje zoals iedereen de Cambugahay falls kent

Lugnason Falls

Een tip die we kregen van de eigenaar van het guesthouse waar wij verbleven, QrinQ, was om te gaan naar de Lugnason Falls. Dit hebben we dan ook maar gedaan, en daar hebben we zeker geen spijt van gekregen. Een stuk minder toeristen, misschien een stuk of 10 toen wij er waren, en een ropeswing die een stuk indrukwekkender is dan bij de Cambugahay Falls. Aangekomen bij de Lugnason Falls parkeer je de scooter voor 10 Pesos aan de weg. Dan volgt er een pad van zo’n 20 minuten steil naar beneden om vervolgens bij een kleine waterval uit te komen. De ropeswing laat je hier van zo’n 15 meter naar beneden vallen in een redelijk klein meertje. Een echte adrenaline kick voor de liefhebbers. Ik heb het in ieder geval wel gedaan. Ook hier zijn een aantal locals aanwezig die de mooiste sprongen laten zien. Oh ja, nog een mooie bijkomstigheid, deze Lugnason Falls zijn nog gratis ook!

Voor de echte waaghalzen onder ons, een ropeswing van zo’n 15 meter hoogte

U story guesthouse

Wat een fantastische plek is dit zeg op Siquijor. U story guesthouse, gelegen op een zuidelijke klif op dit eiland. Hier hebben we 2 dagen genoten van een schitterende zonsondergang in de tuin van het resort.

Genietend van een schitterende zonsondergang bij U story guesthouse

Ligbedden staan hier op je te wachten, evenals hemelbedden en van die grote hangstoelen. Kwaliteit staat hier voorop. Tevens kan je hier snorkelen, en doe je dit zo tussen 15 uur en 18 uur, is de kans bijna 100% dat je een aantal zeeschildpadden spot. Deze komen namelijk hier tijdens de komst van vloed voor om te eten. Ook wij hebben hier 1 avond gegeten en we hadden geluk, want het is namelijk elke avond vol gereserveerd. En achteraf weet je ook wel waarom. We hadden gamba’s in tempura en gegrilde tonijn met sesam vooral, als hoofdgerecht garnalen & beef tenderloin (250g) en als nagerecht mango panacotta. Wow, echt genoten van deze plek. Wel iets duurder, maar voor kwaliteit moet je dan ook af en toe iets extra’s betalen. Alles klopt hier, de omgeving, de aankleding en het personeel. Zeker een aanrader!

Het uitzicht vanaf 1 van de hemelbedden die voor je klaar staan

Meer dan genoeg te ontdekken op Siquijor

We hebben 3 nachten op dit eiland mogen verblijven, echter kan je er zo nog een aantal dagen aan vast plakken als je de tijd hebt. De dorpjes zijn nog onaangetast. Zo hebben we geluncht in het dorpje Maria, waar je slechts 90 Pesos kwijt bent voor rijst met varkensvlees. Iets meer dan een euro, geweldig toch. Rij dus vooral lekker rond op dit eiland en kijk waar je uitkomt, er is nog genoeg te ontdekken hier. Nog 1 aanrader trouwens, ontbijten bij Villa Marmarine. Hier hebben we het beste ontbijt van de Filipijnen gegeten, bij een geweldige locatie aan de zee. 

Bohol, Visayas, dag 25 t/m dag 27

Bohol is te bereiken met de ferry vanaf Siquijor. De boottocht doet er ongeveer anderhalf uur over en kost 700 Pesos per persoon. Er is ook nog een goedkopere optie, de slow ferry, deze kost slechts 270 Pesos maar doet er ook meer dan 4 uur over. Tevens vertrekt deze pas om 19 uur waardoor je aankomsttijd op Bohol om 23 uur verre van ideaal is. De komende dagen op Bohol hebben we een tweetal dingen die we graag willen zien: Ten eerste de Chocolate Hills en ten tweede de Tarsier aapjes.

Chocolate Hills

De trekpleister van het eiland Bohol zijn ongetwijfeld de Chocolate Hills. Deze kegelvormige bergen liggen centraal op het eiland en zijn het gemakkelijkst te bezoeken vanaf het dorpje Carmen. Doordat wij onze slaaplocatie hadden geboekt op het schiereiland Panglao, was het een aardige rit op de scooter die kant op. Al met al waren we bijna zo’n 2 uurtjes onderweg, maar het is een route die geen moment verveelt. Langs de kustlijn passeer je verschillende dorpjes, om vervolgens na het dorpje Loay het binnenland in te slaan. Hier passeer je rijstvelden en slinger je door de heuvels heen richting Carmen. Onderweg kom je nog door het “Man-Made Forest”, iets wat in meerdere blogs en websites aangeschreven staat als een attractie, maar ik vond het niet het benoemen waard. Onderweg kom je ook nog langs het Bohol Tarsier sanctuary, maar hierover later meer. 

1 van de uitzichten onderweg in het binnenland van Bohol

De omgeving van de Chocolate Hills is werkelijk waar schitterend, de verhalen van de locals over hoe ze zijn ontstaan zijn zowaar nog mooier. Het schijnt dat er reuzen hebben gewoond. Toen deze ruzie hadden met elkaar gingen ze met rotsen naar elkaar gooien, deze hebben ze nooit meer opgeruimd. Schitterend toch?

Vanaf het uitzichtpunt bij het dorpje Carmen heb je een 360 graden view over de Chocolate hills

Bohol Tarsier sanctuary

Op het eiland Bohol leeft de kleinste primaat ter wereld, de Tarsier. Deze kleine nachtdieren worden met uitsterven bedreigd en het is dus best bijzonder om deze schattige dieren te kunnen bezichtigen. In het Bohol Tarsier sanctuary leven er zo’n 10 in een klein beschermd gebied. Je kan ze hier dus in hun natuurlijke omgeving bezoeken en dat maakt het wel een must om te doen.

Tarsiers zijn nogal bang aangelegd

Je betaalt slechts 60 Pesos entree, en op weg naar de Chocolate Hills kom je hier toch langs. Tarsiers zijn echte nachtdieren, waardoor ze overdag niet veel anders doen dan slapen onder een blad of tak van een boom. Ze zijn behoorlijk bang aangelegd, dus een beetje respect wordt gewaardeerd. Vooral de mooie, grote ogen vallen op doordat de beestjes zo klein zijn. 

Herkenbaar aan de grote ogen, de Tarsier

Het strand bij de Bohol Beach Club

Als afsluiter van deze 27-daagse reis door de Filipijnen moesten we natuurlijk nog even naar een mooi strand. Over Alona beach hadden we niet de beste verhalen gehoord, het is hier namelijk erg druk met boten en het strand is niet wat je verwacht van een strand op de Filipijnen. Het is hier overigens wel gezellig doordat er vele accommodaties en restaurants zitten, maar dit even terzijde. Wij gingen naar het strand bij de Bohol Beach Club, naar onze mening een prima afsluiter zoals je van de Filipijnen mag verwachten. Helderblauw zeewater, mooie lange kustlijn met wit zand, palmbomen, hangmatten en redelijk rustig omdat het aan een resort ligt. Je mag hier overigens gewoon liggen op bepaalde plekken, dus wanneer je van iets meer rust houd is dit een geweldige plek om nog een aantal uren zon mee te pakken. 

een mooi en rustig strand op Bohol

Cebu city, Cebu, dag 28

Bohol hebben we verlaten, onze laatste dag vertoeven we in Cebu city. Een grote stad, met meer dan 1,3 miljoen inwoners en een internationaal vliegveld waar onze vlucht richting Singapore vanaf zal vertrekken. We hebben een hotel met een zwembad geboekt, zodat we een dagje lekker kunnen uitrusten om fit in Singapore te verschijnen. Het enige wat we dus hebben gedaan hier in relaxen en het casino bezocht. Onze tijd in de Filipijnen zit erop, en we hebben ervan genoten. Wat een heerlijk vakantieland is dit!

Het hotel in Cebu city waar we de laatste uurtjes aan het zwembad hebben gerust

Eindoordeel Filipijnen

Wanneer je op zoek bent naar mooie witte zandstranden, een strakblauwe zee en wuivende palmen dan ben je op de Filipijnen aan het juiste adres. Het voelt echt als een tropische bestemming waar het ene eiland nog mooier is dan het andere.

Wel is het een land dat met meer dan 7000 eilanden iets lastiger te bereizen is dan andere landen. Hierdoor maakt het deze bestemming ook wel iets duurder dan andere Aziatische landen. Je hebt al snel een aantal vluchten en/of ferry’s nodig om een aantal eilanden te ontdekken. Maar, wat mij betreft is het dit zeker waard.

Ook de hotels en de hostels zijn duurder dan in andere delen van Azië. Je bent hier al snel gemiddeld zo’n 20 euro kwijt voor een overnachting. Daarentegen valt het eten en het drinken dan weer mee, zie het als een compensatie.

Tevens is het een veilig land als je binnen de gebaande paden blijft. De inwoners zijn erg vriendelijk en behulpzaam. Wanneer je door de binnenlanden op de scooter rijdt, wordt je veelvuldig begroet door zwaaiende kinderen en locals. Zolang je de ferry ontwijkt van Borneo naar de Filipijnen is er niks aan de hand, hier vind namelijk nog piraterij plaats. Maar hier is in de verste verte niks van te merken als je verschillende boototchten maakt op de wateren tussen de eilanen van de Filipijnen. Wat mij betreft, echt een topbestemming!

2 gedachtes over “Filipijnen

    1. Hey Ronald,

      leuk om te horen van je en leuk dat je de avonturen nog volgt. Het blijft inderdaad een fantastische beleving. Zelfs na 5 en een halve maand beleven we elke dag nog steeds veel plezier en ontdekken we steeds nieuwe dingen op de wereld. Nog een weekje in Azië en dan wordt het tijd voor een nieuw werelddeel. Vanaf 1 maart wordt Oceanië aangedaan, eerst Australië en begin April Nieuw Zeeland! Ik hou je op de hoogte! Groetjes in Ljouwert en Groningen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *