Nieuw Zeeland, het Zuidereiland

Queenstown

Onze reis start in Queenstown en op 1 mei eindigt de reis in Auckland. We gaan dus eerst het Zuidereiland verkennen in ongeveer 20 dagen om vervolgens nog iets meer dan anderhalve week over te houden voor het Noordereiland. Zoals gezegd starten we in Queenstown, vanaf Melbourne een vlucht van slechts 3 uurtjes. Begint je reis echter vanaf Nederland, dan ben je iets meer dan 30 uur onderweg. Je bent dan wel helemaal aan de andere kant van de wereld.

Lake Wakatipu

Lake Wakatipu

Niet te missen als je in Queenstown bent is Lake Wakatipu. Het stadscentrum is namelijk gelegen aan dit prachtige meer. Omgeven door schitterende bergpartijen is het een plaatje om te zien. Op dit meer zijn verschillende activiteiten te doen zoals een boottocht die je in zo’n 2 uurtjes rustig over het meer vaart of een iets wildere variant met een jetboat die je hetzelfde laat ervaren, alleen dan iets sneller en wat spectaculairder. Voor de echte daredevils is er een sharkboat die tevens onder water duikt en een aantal sprongen uit het water maakt. Tevens is het gezellige centrum aan het water gelegen en is er voldoende te doen om je een goede dag hier te vermaken. 

Het gezellige stadscentrum van Queenstown

Dunedin

Vervolgens hebben we koers gezet richting Dunedin, een plaats in het zuidoosten van Nieuw Zeeland. Het is een route van iets meer dan 3 uurtjes waar we de eerste 50 kilometer een prachtige weg hebben langs Lake Wakatipu.

Werkelijk fantastische uitzichten langs de route

Nog geen 10 minuten onderweg vindt het eerste spektakelstuk al recht voor onze neus plaats; Een grote tak valt door de harde wind van een boom en blokkeert de gehele weg.

Harde wind waardoor de takken afbraken als luciferhoutjes

Samen met een aantal andere mensen die ook moeten stoppen heeft Hans de weg vrij gemaakt waardoor we de route weer konden vervolgen. Door een schitterend landschap kronkelen we de weg richting de kust.

Bijna alleen op de wegen hier in Nieuw Zeeland

Moturata Island scenic reserve

We hebben trouwens een camper gehuurd voor 32 dagen, hét vervoersmiddel natuurlijk om dit prachtige land te ontdekken. Hierdoor hebben we de mogelijkheid om bijna overal te stoppen waar we willen en dus te overnachten op de meest wonderschone plekken die dit land ons te bieden heeft.

Lekker wakker worden zo met dit uitzicht

Let wel op, dit mag alleen met een zogeheten “fully self-contained camper”.  Zo hebben we de eerste nacht een plek gevonden op zo’n 20 kilometer voor Dunedin. Een kleine parkeerplaats aan de zogeheten “Moturata Island scenic reserve”. Een plaatsje met uitzicht op zee, een prima begin van de reis dacht ik zo. 

Onze slaapplaats aan de kust

The Catlins

We vervolgen onze route richting Invercargill en rijden hier de Southern scenic route door het gebied genaamd “The Catlins”. In dit gehele gebied is veel schitterende natuur te zien. Op sommige plaatsen ontmoeten delen van het regenwoud prachtig verlaten stranden. Groene heuvels worden afgewisseld met dorre vlaktes en kuddes schapen wisselen elkaar af met kuddes koeien. De Southern scenic route is iets meer dan 600 kilometer lang en zal ons de komende 3 dagen leiden tot aan ons startpunt Queenstown. Een mooie loop door het zuiden van Nieuw Zeeland.  

Nugget Point

De eerste stop die we aandoen is gelegen aan de kust, genaamd Nugget Point. Op zo’n 10 minuten lopen vanaf de parkeerplaats is hier een fantastische vuurtoren gelegen. Vanaf hier heb je een schitterend uitzicht over de South Pacific ocean en de hierin gelegen “nugget rocks”.

De regenboog die het plaatje perfect maakt

Let op de weg richting de vuurtoren goed op want beneden tussen en op de rotsen liggen vaak zeehonden en zeeleeuwen te zonnen. Wij hadden het geluk er een aantal te zien. Neem wel een verrekijker mee, want de kliffen gaan een duizelingwekkende 70 meter omlaag. 

De vuurtoren van Nugget Point

Op zo’n 500 meter hiervandaan ligt ook nog Roaring Bay. Wanneer je hier rond een uurtje of 4 in de middag bent, kan je hier de zeldzame “Yellow eyed pinguïn” spotten. Helaas waren wij hier in de ochtend, hopen op een andere kans elders in dit land. 

De zogeheten “nuggets”

Matai Falls

Nog geen uurtje verder rijden liggen de Matai Falls. Op zich niet heel bijzonder, maar een heerlijke korte wandeling van zo’n 15 minuten door het bos brengt je wel bij 2 kleine watervallen. Heerlijk om even de benen te strekken en toch deze 2 watervallen mee te pakken. 

Niet bijzonder, wel mooi, de Matai Falls

Florence Hill lookout

Eigenlijk geen echte stop, maar wel een schitterende lookout. De mooiste die we de afgelopen 200 kilometer zijn tegengekomen. Zeker even het vermelden waard dus, en het kost je slechts een paar minuten om van dit schitterende uitzicht te kunnen genieten. 

Wat een uitzicht

Curio Bay

Wederom aan de kust gelegen ligt deze baai. In de zomer kan je hier de Hectors’ dolfijnen spotten, het gehele jaar een kolonie van de yellow eyed pinguïns. Helaas hadden wij geen geluk, maar waren alleen getuige van een verschrikkelijk wilde zee.

Een ruige zee waar je zeker niet in wil vallen

Waarschijnlijk had dit met de omslag van het weer te maken, want deze reisdag stond in het teken van afwisselend zon, regen en harde wind. Om het half uur veranderde het weer. Had je net je t-shirt aangetrokken, nog geen kwartier later stond je met je trui en regenjas in de hand. Niets is zo veranderlijk als het weer hier op sommige plaatsen. 

Helaas geen yellow eyed pinguïns kunnen spotten hier

Waipapa point

Op deze plek is een prachtige vuurtoren te bezoeken, het verhaal erachter is een stuk minder prachtig. In 1881 vond op deze plek namelijk een scheepsramp plaats waar 131 van de 151 opvarenden om het leven kwamen. De vuurtoren, gebouwd na deze ramp, staat nog overeind als aandenken.

De mooie vuurtoren bij Waipapa point

De omgeving van Waipapa point is indrukwekkend en ruig. De zee is hier zelfs nog een stuk woester dan bij Curio Bay en dit levert spectaculaire beelden op als je het aandurft om tussen de rotsen te klimmen. Met wat geluk vind je ook hier wat zeeleeuwen of zeehonden die luieren op het strand of spelen in het water. Helaas zagen wij slechts 1 exemplaar, dood. 

De ruige zee leeft mooie beelden op

Southern scenic route

We vervolgen de Southern scenic route richting Te Anau. Deze weg laat wederom schitterende verschillende landschappen zien. Een groot deel rijden we nog langs de adembenemende kustlijn op en stoppen nog bij een aantal stranden om wat mooie foto’s te maken.

We verlaten langzamerhand de kust maar pakken deze kustlijn nog even mee

Maar vanaf Tuatapere zie je het landschap langzaam veranderen en rij je langs prachtig groene weilanden met bergen op de achtergrond. Werkelijk waar schitterend.

Slechts een half uurtje later is dit het landschap waarin je rijdt

Ietsjes verder, bij Manapouri, is nog een prachtig meer waar je langs komt rijden en even de beentjes kan strekken. Eenmaal aangekomen in Ta Anau winnen we wat informatie in bij de plaatselijke information centers over onze volgende bestemming, de Milford Sound. 

Route 94 richting Milford Sound

Vanaf Te Anau is het nog zo’n 120 kilometer richting de Milford Sound, maar wees niet bang, deze route verveelt je geen minuut. Zorg wel dat je even helemaal voltankt, boodschappen doet en opgeladen bent, want vanaf Te Anau is er niks meer te verkrijgen. Je wil ook niet dat je aan de kant van de weg stil komt te staan. Zoals gezegd is er genoeg te beleven en te doen op weg naar de Milford Sounds.

De route erheen is adembenemend mooi

Wij hebben ervoor gekozen om hier in totaal 2 dagen te verblijven en te overnachten op 1 van de prachtig gelegen campsites langs deze weg. Deze schitterende plek moesten we slechts delen met 2 andere reizigers, wat een luxe. Betaal trouwens wel netjes 13 dollar per persoon om hier te overnachten, want ze komen zeker controleren. 

Een pareltje van een slaapplek in het Fiordlands National Park

Milford Sound

De volgende ochtend vroeg uit de veren omdat we de eerste rondvaart van de dag wilden meepakken. Niet alleen voor de prijs, maar ook omdat het een heel stuk minder druk is op dit tijdstip.De dag begon al goed trouwens, want we zagen deze ochtend 2 Kea’s, een schitterende vogel die in Nieuw Zeeland voorkomt.

De Kea

Veel mensen maken namelijk deze trip als een dagtrip vanaf Queenstown en in de middag is het afgeladen met dagjesmensen. En wat betreft de prijs, wij betaalden 41 dollar in de ochtend, terwijl je in de middag 99 dollar moet betalen voor dezelfde route. Wat je krijgt is een mooie boottocht van zo’n 2 uurtjes door de fjorden van het Fiordland National Park.

Met zo’n 280 dagen regen per jaar moet je geluk hebben met weer, bij ons was het wel droog

Je vaart tussen bergen van zo’n 1700 meter hoog in water van zo’n 300 meter diep. Onderweg kan je zeehonden spotten als je geluk hebt en genieten van een aantal prachtige watervallen. Het is het geld zeker waard om deze tocht te ondernemen. 

Een aantal watervallen in de Milford Sound

Lake Marian

Waar veel reizigers Milford Sound weer verlaten na het doen van slechts deze boottocht, hebben wij ervoor gekozen om nog een hike te doen richting Lake Marian. Je kan met gemak een aantal dagen vermaak vinden in dit gebied, maar je moet toch keuzes maken.

Bergopwaarts kom je langs deze stroomversnellingen

Deze ongeveer 3 uur durende hike brengt je binnen anderhalf uur bergopwaarts naar een meer tussen de bergen. Een prima plek om van je lunch te genieten. De route is redelijk te doen, 120 verdiepingen omhoog en in totaal zo’n 3K. Het enige nadeel vond ik, is dat je dezelfde weg weer terug moet.  

Lake Marian was in mist gehuld

Wanaka

Dezelfde weg terug betekent dat je via Te Anau weer richting Queenstown rijdt. Via deze Southern scenic route heb je dan in zo’n 3 tot 4 dagen de meeste hoogtepunten van het zuidelijke deel van Nieuw Zeeland kunnen bewonderen. Onderweg zie je nog een aantal prachtige watertjes en watervallen.

Kraakhelder en prachtig blauw zijn de kreekjes die je onderweg passeert

Onze route wordt vervolgd richting het Wanaka district. Hier ligt Wanaka, een prachtig gelegen stadje aan het tevens zo genoemde Lake Wanaka. Er is hier van alles te beleven, canyoning, mountainbiking en skydiven, het kan allemaal. Je kan hier met gemak een aantal dagen verblijven, maar helaas hebben wij slechts een maand de tijd in Nieuw Zeeland waardoor deze tijd ons niet is gegund. Het stadje Wanaka is gelegen tussen vele bergen die qua hoogte reiken tot over de 2000 meter. Dit geeft een geweldig uitzicht naar alle kanten waar je ook heen kijkt.

Rechts ligt het dorpje Wanaka

Het stadscentrum doet sfeervol aan en is echt een toeristische trekpleister in deze omgeving. Het bruist door de vele horeca die hier aanwezig is en de vele activiteiten die er te doen zijn. We gaan ons hier wel 2 dagen vermaken. De hike richting Roy’s peak staat op het programma en we gaan genieten van onze vishengel die we in een winkel voor een prikkie op de kop hebben getikt. 

Roy’s Peak

Een hike van iets mee dan 5 uurtjes, 25.841 stappen, in totaal 17,6 kilometer en 401 verdiepingen, dat is de hike richting Roy’s Peak. Een steile klim die je vanaf het meer richting een hoogte laat stijgen van bijna 1600 meter. Maar je krijgt wel wat voor deze inspanning terug. Door een adembenemend berglandschap klim je door graslanden met grazende schapen omhoog.

Hoe hoger je komt des te mooier het uitzicht wordt

Je komt langs bergtoppen en uitzichtpunten die je elke keer weer een ander uitzicht geven over Lake Wanaka. Hoe hoger je komt, des te meer je krijgt te zien. Op een gegeven moment heb je ook schitterende vergezichten over Mount Aspiring en de nabijgelegen bergtoppen. In mijn geval lag er zelfs sneeuw op zo’n kilometer hiken vanaf de top. Het is echt een fraai gezicht om de met sneeuw bedekte bergtoppen van de zuidelijke Alpen te zien terwijl het zonnetje heerlijk schijnt en de thermometer nog zo’n 18 graden aantikt. 

Vanaf zo’n 1400 meter hoog lag er sneeuw

Zoals gezegd is het echt een pittige hike waar je toch wel fit aan moet beginnen. Neem je wat extra pauzes, ben je toch al snel een uurtje of 2 langer onderweg. Maar geniet vooral van de uitzichten onderweg en wanneer je weer beneden komt ben je blij dat je het hebt gedaan. Deze hike wordt niet voor niets aangegeven in de top-10 beste hikes van Nieuw-Zeeland. Doen dus!

Het resultaat mag er zijn, dit fantastische uitzicht

Lake Outlet Holiday Park

Na 5 dagen hebben we ervoor gekozen om ergens betaald te overnachten en onze camper weer volledig bij te vullen en op te laden. De plek die we in Wanaka hiervoor gevonden hebben was het Lake Outlet Holiday Park. Met een 15% kortingsvoucher van het plaatselijke I-site informatiecenter betaalden we hier slechts 35 dollar. En hiervoor staan we op een pareltje van een overnachtingsplek. Alles is voorhanden, stroom, water, een keuken, warme douches en de mogelijkheid om kleren te wassen. Op slechts zo’n 100 meter lopen van de kampeerplek zaten we aan de rand van het meer. Hier hebben we wat tevergeefse pogingen gedaan om een forel of een zalm te vangen. Tot op heden geen succes, maar we hebben nog een aantal weken om een visje aan de haak te slaan.  

Vissen aan Lake Wanaka vlakbij onze kampeerplek van die nacht

Fox Glazier

Volledig opgeladen kunnen we weer op pad en vervolgen onze route richting de Fox Glazier. Een rit van zo’n 250 kilometer. Maar ondertussen weten we dat het landschap ons niet zal gaan vervelen onderweg waardoor we deze afstand maar voor lief nemen. Je doet er namelijk toch al snel zo’n uurtje of 4 over omdat de wegen veelal kronkelen door het landschap. Echt doorrijden zit er dus niet in. Onderweg passeren we nog een aantal mooie stops zoals watervallen en blauwe meren.

Blue pools

Door het noodweer van een aantal weken terug is er een brug ingestort waardoor we de Franz Jozef gletsjer helaas niet kunnen bereiken. Er zit dus niets anders op dan dezelfde weg na het bezoeken van de gletsjer weer terug te rijden. Aan dit bezoekje hebben we dus een hele dagtaak. Maar indrukwekkend was het wel. Helaas was de hike richting de gletsjer ook gesloten omdat er een complete weg en parkeerplaats was weggevaagd. Slechts het uitzichtpunt was te bereiken waardoor we dit uitzicht hadden. Voor de liefhebbers zijn er ook nog scenicflights te boeken om met een helikopter de gletsjers te bezoeken. Kostenpost: 275 Dollar pp.

De Fox gletsjer vanaf het uitzichtpunt zo’n 10 kilometer buiten de stad

Via Lindis Pass richting Mount Cook

De volgende dag was het dan zover, we gingen de route rijden om naar Mount Cook te gaan. Deze berg gaat elke reiziger bezoeken als hij of zij naar Nieuw Zeeland afreist, dus wij ook. De weg erheen gaat via een route door Lindis Pass, een route door een landschap dat we de eerste week nog niet vaker hebben gezien. Een beetje dor heuvellandschap wat erg in contrast is met het groene landschap waar we vandaan kwamen. Wederom een mooie afwisseling van het natuurschoon dat ze in Nieuw Zeeland hebben.

De weg door Lindis Pass doet bijna woestijnachtig aan

Onderweg naar Mount Cook

Tijdens onze rit op weg naar Mount Cook kwamen we nog langs een aantal schitterende plekken. Ten eerste zagen we een aantal herten in een vallei lopen met een prachtig meer op de achtergrond. Wat een plaatje.

In de vroege ochtend zagen we dit hert rondgrazen op deze prachtige plek

Ten tweede kwamen we langs een meer dat nog blauwer was dan de meren die we de afgelopen waren tegengekomen. We hebben tevergeefs nog even een hengel proberen uit te gooien om wat vis te vangen, maar ook hier was het ons niet gegund om geen avondeten te hoeven kopen in de supermarkt.

Schilderachtig dit meer

En ten derde we 55 kilometer lange weg richting Mount Cook village is er ook eentje om van te smullen. Prachtige vergezichten van een meer met de majusteuze Mount Cook al op de achtergrond. Dit zijn 45 minuten autorijden die je wel even een aantal dagen bijblijven. Er zijn zelfs nog momenten dat je de weg helemaal voor jezelf hebt hier.

De 55 kilometer lange weg op weg richting Mount Cook village

Aoraki National Park / Mount Cook

Eenmaal aangekomen vlakbij Mount Cook zijn er een aantal opties die je kan doen. Er zijn namelijk verschillende hikes die je richting verschillende uitkijkpunten sturen om een glimp op te vangen van de hoogste berg van Nieuw Zeeland.

Hooker Valley track

Wij hebben als eerste de Hooker Valley track gelopen, althans, een deel ervan.

Het beginpunt van de Hooker Valley track

Het noodweer van een aantal weken terug heeft ook namelijk hier zijn sporen achter gelaten waardoor er een deel van de track geheel onbegaanbaar was geworden. Hierdoor was de hike vanaf de eerste hangbrug volledig afgesloten waardoor we niet de volledige 5K in de Hooker vallei konden hiken.

Tot hier en niet verder, de 2e en 3e hangbrug waren helaas niet te bereiken

Wel gaf het vanaf hier gelukkig toch nog een aantal mooie uitzichtpunten op verschillende andere bergtoppen in dit National Park. Er zijn hier namelijk een aantal hoge pieken van meer dan 3000 meter te bewonderen. Mount Cook is wel de hoogste met zijn 3724 meter.

Mooi plekje toch wel

Kea Point

Op aanraden van een aantal andere reizigers hebben we dan ook nog even de korte hike naar het Kea Point meegepakt. Vanaf hier heb je namelijk toch nog de mogelijkheid om Mount Cook iets beter te bewonderen dan vanaf de Hooker Valley track waar we slechts tot aan de eerste brug kwamen.

Uitzicht vanaf het Kea Point op Mount Cook

In slechts een uurtje tijd ben je heen en terug gelopen en heb je toch een mooi uitzichtpunt gehad op de hoge besneeuwde bergtoppen van Mount Cook. Na een intensieve dag is het dan tijd om onze slaapplaats voor de komende nacht op te zoeken. Deze is gelegen aan het beginpunt van de weg naar Mount Cook. Een gratis kampeerplek met zonsondergang en uitzicht op Mount Cook, wat een prachtland is het toch ook!

Een close-up van Mount Cook

Lake Tekapo

Na een koude nacht met een paar graden vorst vervolgen we de route richting Lake Tekapo. We laten een prachtige slaaplek achter ons en beginnen aan de tweede week van deze reis over het zuidereiland.

Het uitzicht vanaf onze kampeerplek van de afgelopen nacht

Een korte rit van slechts 49 kilometer brengt ons bij een klein stadje gelegen aan het eveneens zo genoemde Lake Tekapo. Er zijn een aantal hikes te doen rondom dit meer, maar wij hebben ervoor gekozen om deze dag te gaan genieten van het mooie weer en een rustdagje in te plannen.

Lake Tekapo met op de voorgrond de laatste nog in bloei staande bloemen

We lopen wat langs het meer op en bezoeken nog de nabijgelegen Church of the Good Shepherd. Een pittoresk kerkje gelegen aan het meer. Tussen de druktes door lukte het nog net om een foto te maken zonder andere toeristen erop, want druk is het er wel.

The Church of the Good Shepherd

De Inland Scenic route 

Onderweg naar Christchurch kwamen we langs een aantal mooie plekken. Dit omdat we de Inland Scenic Route 72 hebben genomen in plaats van de highway 1. Al met al is het een half uurtje langer rijden, maar hierdoor zie je wel meer van de pitoreske dorpjes die je in het binnenland passeert. Zo ook kwamen we over deze mooie brug waar we nog even een uurtje zijn gestopt om te gaan vissen. Wij vingen een kleine zalm van zo’n 15 cm, de buurman deed het iets beter met een prachtige forel van zo’n 75 cm. 

Een prachtplaatje met een perfecte visspot om zalm of forel te vangen

Christchurch

Na zo’n 4 uurtjes in de auto te hebben gezeten, inclusief een visstop van iets meer dan een uurtje, zijn we in Christchurch aangekomen. De stad waar vorige maand nog een verschrikkelijke gebeurtenis heeft plaatsgevonden in de vorm van een terroristische aanval.

Een zee van bloemen ter nagedachtenis aan de slachtoffers

Maar wat veel mensen ook niet weten, is dat deze stad grotendeels is verwoest door een aardbeving zo’n 9 jaar geleden. Hier zijn in het stadscentrum nog veel overblijfselen van te zien, en de stad wordt langzamerhand weer opgebouwd. Kerken die nog half afgebrokkeld achter schermen staan worden afgewisseld met net opgeleverde appartementencomplexen. Het straatbeeld wordt gevuld met veel nieuwe winkels en hippe barretjes en restaurants. Levendig is het er in ieder geval zeker.

De gevolgen van de aardbeving zijn tot op heden nog te merken in Christchurch

Tramroute door de stad

We hebben slechts een dag in Christchurch gespendeerd, en dat is naar mijn mening ook genoeg. Met een authentieke tram kan je veel highlights van de stad in een uurtje bezoeken.

1 van de authentieke trams die het straatbeeld van Christchurch kleuren

Veel leuker is het om deze route gewoon lopend te doen, hierdoor heb je iets meer vrijheid qua tijdsindeling en het scheelt je ook nog eens 25 Dollar per persoon. De totale route is iets meer dan 4 kilometer en laat je een mooie wandeling maken door de stad. Mooie gebouwen, leuke winkelstraatjes, streetart en groene parken laten je de stad beleven zoals het hoort te zijn.   

Op vele hoeken van de straat vind je streetart in Christchurch

De Alpine Pacific Touring route

Na een dagje in Christchurch gaat onze route noordwaarts richting Kaikoura. Via de Alpine Pacific Touring route is het ietsjes meer dan 200 kilometer wat onze campervan vandaag moet gaan rijden. Na bijna 2 weken touren praat je over dit soort afstanden alsof je even boodschappen gaat doen bij de buurtsuper om de hoek. Als je er goed over nadenkt, rij je gewoon van Ulft naar Leeuwarden en dan op wegen waar je gemiddeld misschien de 60 kilometer per uur haalt. Zo ook deze Alpine Pacific Touring route. Door de heuvels langs de kust slakker je omhoog, neem er rustig de tijd voor en geniet vooral van de omgeving. Mooi is het zeker en met wat geluk spot je nog wat zeehonden onderweg.

Dit soort stranden passeer je wanneer je de Alpine Pacific rijdt richting Kaikoura

Kaikoura

Eenmaal aangekomen in Kaikoura gaan we direct naar het walviscentrum dat hier gelegen is. We hebben namelijk een tour geboekt waarmee je walvissen kan spotten op zee. Doordat de zee bij Kaikoura al vlak bij de kust ineens de diepte inschiet naar zo’n 1500 meter zijn een aantal walvissoorten hier het gehele jaar aanwezig. De kans dus om walvissen van dichtbij te mogen aanschouwen. Er hangt wel een prijskaartje aan van 150 Dollar per persoon, maar het is het meer dan waard.

Walvissen spotten

Met een 10% kortingsvoucher uit 1 van de boekjes die we bij de informatiecenters hebben gehaald betalen we uiteindelijk 135 Dollar per persoon om te gaan walvis spotten. Omgerekend zo’n 90 euro. Maar hiervoor krijg je een meer dan 90% kans op het zien van deze prachtige beesten. En wij hadden dat geluk natuurlijk ook.

Slechts zo’n 10% van de walvis is te zien als deze boven water komt om lucht te happen

Na een woeste boottocht op zee hadden we na een uurtje varen geluk. Een zogeheten “spermwhale” van zo’n 15 meter liet ons genieten van zijn aanwezigheid. Ongeveer een kwartier lang bleef hij op adem komen boven water om vervolgens met een prachtige staartvin de diepte weer op te zoeken. Wat een ervaring was dit!

Het moment waarop je aan het wachten bent, de duik naar het diepe

Dusky dolfijnen

En het geluk was nog meer aan onze zijde. Doordat we al redelijk snel deze walvis hadden gespot, was er nog tijd over om op zoek te gaan naar meer marine wildlife. Een aantal albatrossen vlogen met onze boot mee, vogels met een spanwijdte van ongeveer 3 meter maken dan echt wel indruk op je.

Een albatros met een spanwijdte van zo’n 3 meter

En een half uurtje later kwamen we in een groep van zo’n 80 dusky dolfijnen terecht. Deze acrobaten van de zee lieten heel wat spectaculaire sprongen en duiken zien aan ons en binnen 20 minuten was de camera gevuld met zo’n 200 foto’s van deze prachtige beesten. De dag kon niet meer stuk! 

Een grote groep dusky dolfijnen in de baai van Kaikoura
Echte acrobaten zijn het, backflips en sprongen uit het water waren geen uitzondering

Zeehonden

Net als je denkt dat je dan alles wel hebt gezien in Kaikoura, geven ze ook nog aan dat er een zeehonden kolonie leeft op het peninsula van Kaikoura. Je kan hier met de auto heen rijden en vervolgens op het strand en tussen de rotsen wat gaan rondwandelen.

Een ruig rotsachtig strandgedeelte bij Kaikoura

Binnen een paar minuten was het al raak en zagen we een aantal zeehonden rustig luieren op de rotsen in het water en op het strand. Zelfs op de vlonders en tussen de boompjes lagen ze te rusten. Grote lompe beesten op het land, maar erg flexibel en beweeglijk als ze in het water zijn. Besteed dus ook nog een tweetal uurtjes op het strand wanneer je naar Kaikoura afreist, deze tijd zal je je zeker niet vervelen. 

Een zeehond die heerlijk van de zon aan het genieten is

West coast tussen Hokitika en Westport

Vanaf het aan de oostkust gelegen Kaikoura hebben we het land doorkruist en zijn in zo’n 5 uurtjes rijden bij Greymouth aangekomen. Er zijn 2 manieren om deze oversteek te maken: Via de schitterende Arthur’s pass en via de iets minder mooie Lewis pass. Doordat het de eerste dag was die dramatisch was qua weer, het regende namelijk de gehele dag pijpenstelen, hebben we ervoor gekozen om via de Lewis pass te rijden. Dit scheelde namelijk qua tijd wel dik anderhalf uur. En zelfs deze iets minder mooie route was echt nog prachtig.

Een uitzicht van de route langs de westkust

Punakaki, blowholes & pancake rocks

Aangekomen aan de westkust was het weer ons goed gezind. De zon kwam weer tevoorschijn en we konden weer genieten van mooie vergezichten. Dit stukje Nieuw Zeeland is weer om van te smullen, de weg kronkelt omhoog waardoor het wel weer iets meer tijd in beslag neemt om de kilometers te maken, maar dat mag de pret niet drukken. Onderweg kom je nog langs het “dorpje” Punakaki” waar de beroemde blowholes & pancake rocks te vinden zijn.

De blokholes laten bij hoogtij een spektakel zien

Probeer hier met vloed te zijn zodat het geweld van de blowholes echt indruk op je maken. Bij elk visitors centre geven ze je deze informatie ook. De pancake rocks lijken op stapels pannekoeken. Door de natuur zijn deze zo gevormd en wanneer je ervoor staat, snap je ook hoe dit mogelijk is.

Nelson

De volgende dag vervolgen we onze route noordoostwaarts richting Nelson. Vanaf deze plek zullen we de dag erna het Abel Tasman national park gaan bezoeken. We doen het dus nu even een dagje wat rustiger aan. Rijden, genieten van de uitzichten, een beetje vissen en wat ronddwalen door de stadjes die we passeren. 

Dit soort uitzichten tijdens de route richting Nelson

Cape Foulwind

Bij Westport bezoeken we nog Cape Foulwind en lopen langs de zeehondenkolonie die hier leeft en langs de vuurtoren. De natuur laat ons nog een prachtige regenboog zien wat een mooi plaatje oplevert. 

De vuurtoren bij Cape Foulwind

Buller gorge swingbridge

Verder passeren we nog de Buller gorge swingbridge, de langste swingbridge van Nieuw Zeeland. Helaas om deze te mogen oversteken moet je 10 NZD betalen. Onzinnig vonden wij, deze foto vanaf een afstandje was genoeg.

De langste swingbrug van Nieuw Zeeland

Nelson centrum

De route liep verder door heuvelachtig landschap waardoor het niet  moeilijk was om nog een aantal mooie plaatjes te schieten. En ook het centrum van Nelson was pittoresk te noemen. We konden zelfs nog een aantal terrasjes spotten in deze plaats, iets wat niet overal in Nieuw Zeeland makkelijk te vinden is. De plaatsjes hier zijn iets anders opgebouwd dan dat wij in Nederland gewend zijn. 

Prachtig oude gebouwen in het centrum van Nelson

Abel Tasman National Park

Nelson is een prima plek om te slapen als je het Abel Tasman National Park wil gaan bezoeken. Vanaf hier is het namelijk zo’n 45 minuten rijden tot aan Marahau, de plaats vanaf waar je verschillende activiteiten kan boeken. Er is hier namelijk genoeg te ondernemen zoals kayakken, hiken, canyoneering en/of skydiven.

Kayakken is 1 van de activiteiten die je kan ondernemen in het Abel Tasman national park

En dan heb ik nog niet eens alles genoemd denk ik. Maar het park is ook huis voor 1 van de 8 NZ great Walks, de Abel Tasman Coast track. Een hike van zo’n 55 kilometer die je, afhankelijk van je sportieve geaardheid, in zo’n 2 tot 5 dagen kan afleggen. Wij kozen voor anderhalve dagetappe in 1 dag.

Abel Tasman Coast track

20 kilometer, bijna 30.000 stappen en 120 verdiepingen, dat is wat me deze hike heeft opgeleverd aan cijfers. We hebben ons laten afzetten met een watertaxi bij Torrent Bay voor 37 NZD per persoon. Vanaf hier zijn we terug gelopen naar Marahau, de plek waar we arriveerden.

Door de bossen, langs de stranden, een heerlijke hike

Een hike die je door de bossen en langs de stranden laat lopen en waar een aantal prachtige stops in te lassen zijn. Wij hebben Observation Beach aangedaan als eerste stop en Apple Tree Bay als tweede stop. Vanaf hier gaan ook diverse kanotochten die je kan boeken. Let wel, de kosten zijn ongeveer 140 NZD voor dit soort tripjes. 

Een hiken met diverse mooie uitzichten

Marlborough regio

Na een hike van zo’n 20 kilometer ben je wel toe aan een goed glas wijn, en dat kan hier zeer zeker. Waar je in de nabijheid van Nelson al voldoende wineries ziet, is de Marlborough regio iets ten zuidoosten van Picton nog meer overgoten met deze verwennerij. Laat je van tevoren goed informeren waar je in deze regio heen gaat, want er zijn een aantal awardwinnende wineries aanwezig waar je heerlijke proeverijen kan doen. De sauvignon blanc uit deze regio is wereldwijd namelijk erg hoog aangeschreven en misschien zelfs wel de allerlekkerste als je het mij vraagt. 

Schitterende wineries en proeflocaties zijn er te vinden

Blenheim

We hebben ervoor gekozen om in Blenheim een aantal wineries te bezoeken. Voor tussen de 5NZD en de 15NZD kan je hier een aantal fantastische wijnen proeven. Wij zijn onder andere bij Brancott winery en Saint Clair family estate geweest. Bij Brancott is de proeverij ietsjes duurder, maar hiervoor krijg je ook een geweldig uitzicht over de wijngaarden en over Blenheim.

Een prachtig uitzicht over de wijnvelden

Bij de Saint Clair family estate echter krijg je voor minder geld een aantal meer wijnen, en hier mag je ze ook nog eens zelf uitkiezen. Hierdoor kan je een aantal reserva’s proeven voor een prikkie. Tevens kan je hier heerlijk tussen de wijngaarden genieten van een glas wijn en/of een heerlijke lunch.

Proeverij bij Brancott, de oudste winery van de Marlborough regio

Golfen tussen de wijnvelden 

Na 7 maanden was het dan eindelijk eens zover. Een heerlijke ronde 18 holes golfen tussen de wijnvelden van de Marlborough regio. Hoe mooi kan het leven zijn. Een kwalitatief goede golfbaan voor slechts 40 NZD, het kan in Nieuw Zeeland.

Prachtige dag om te golfen

Golfen is hier gelukkig niet zo’n dure aangelegenheid als in Nederland, wat het extra leuk maakt natuurlijk. Een schitterend gelegen golfbaan die je over een glooiend landschap tussen de wijnvelden door laat kronkelen. En het resultaat mocht er ook wezen, een rondje 83 was de eindscore die ik mocht noteren, 11 boven par.

Tussen de wijnvelden golfen, wat een plaatje

Picton

De laatste stop op het zuidereiland, het dorpje Picton. Na bijna 3 weken te hebben rondgetoerd in onze campervan verlaten we het zuidereiland met de ferry van de Interislander. Omdat het bijna Pasen is zat er een redelijk prijskaartje aan, namelijk 345 NZD. Maar goed, de campervan moet ook mee op de ferry en de prijs is voor 2 personen.

Het dorpje Picton is ook een pittoreske bestemming om een middagje aan te doen

Echter ontkom je er niet aan om de oversteek te maken als je ook het Noordereiland wil gaan ontdekken. De reis op het Zuidereiland zit er in ieder geval op, en wat was het fantastisch. Wat een natuur, wat een variatie en wat een uitgestrekt landschap heeft het Zuidereiland te bieden. Ik ben benieuwd hoe het Noordereiland ons gaat verrassen. 

De Interislander die ons naar het Noordereiland brengt

4 gedachtes over “Nieuw Zeeland, het Zuidereiland

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *